Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/388

Non virtutis opus, forsan te in Tartara mittam.
 375Deterior quanquam, & nostrum penetrabile ferrum est.
Hæc ait, intorquetque hastam; sed flamine leni
Reppulit hanc Pallas Pelidæ ab corpore retro
Ipsum ad Priamidem, deinde irruit asper Achilles
Voce tonans magna; verum Hectora Phoebus Apollo
 380Eripuit nigra circum caligine tectum.
Nam quid enim Dii non possint? Ter Thessalus heros
Irruit^[1], & vacuam ferro transverberat umbram,
Invaditque iterum, funditque hæc ore minaci:
Rursum fata Deo vitasti extrema secundo,
 385Perfide, & instanti eripuit te Phoebus ab ictu,
Quem tu in vota vocas Martem aggressurus, & arma.
Non iterum certe effugies, mihi forte Deorum
Siquis adest, nunc Teucrorum sequar agmina ferro
Hæc fatus, Driopem jaculo transfigit acuto
 390Cervicem ad mediam, fusumque relinquit arena,
Demuchumque Philetoridem stridente coercet
Percussum telo ad genua afflictumque, labantemque
Assequitur cursu, atque animam magno eximit ensc.
Inde Biante sati curru exturbantur ab alto,
 395Laogonus gladio, emissa sed Dardanus hasta.
Troaque Alastoridem prosternit multa precantem,
Prendentemque genu paribus ut parceret annis,
Vesanum qui supplicibus^[2] frendentis Achillei
Tentarit, blandisque animum convellere dictis..
 400Ergo tendentemque manus, & plura parantem
Excipit ense furens, mediumque intersecat hepar,
Viscera tum largo in terram fluxere cruore.
Ille cadit, duræque oculos texere tenebræ.
Occidit & crudo trajectus tempora ferro
 405Mulius, huic dextram stridens subit hasta per aurem,

1. V. 382. Irruit. Quod de Aenea Virgilius în 5.
2. V. 398. Qui supplicibus. <Hor. ars:>
   Qui iracundus, inexorabilis, acer,
   Jura negat sibi nata, nihil non arrogat armis,