285Immiti lacerat rictu, sic Dorica pubes
Laomedontaea totidem cum gente per annos
Bella géret, decimo tandem capta urbe fruetur.
Edidit hæc Calchas[1], magna quæ ex parte videntur
Jam completa, polum novies Sol dum aureus ambiit.
290Quare agite, o, nunc eventus stat signa futuri
Expectare, animosque in spem convertere magnam.
Sic ait, ac dictis læto clamore faventes
Plauserunt Danai, atque cave gemuere carinæ.
Nestor ad hæc teneris similes infantibus, inquit
295Queis nec charus honos, nec bellica munera curæ,
Sic agitis. Quo jam leges, jurataque pacta,
Et sancita sacro libamine fœdera quondam
Et consulta virum, atque oblatæ pignora dextræ?
Certamus verbis, ratio nec quæritur ulla
300Gestorum. Tu propterea, Rex optime captum
Consilium exequere, armarique edice maniplos.
Ille fremat licet, invitos qui in talia Grajos
Impulit, & patrios, desperet visere fineis,
Noverimus donec falsis an Jupiter olim
305Luserit auspiciis, quum portu abeuntibus alto
Intonuit dexter, crebris polus ignibus arsit.
Macti ergo virtute, viri, non ullus abibit
Hinc mihi, quin primum Iliacas violaverit ædeis
Virgineosque thoros, captivaque corpora matrum
310Ulturus raptum infandum, gemitusque Lacaenæ.
Quod si tantus amor cuiquam, si tanta cupido est
In patriam regredi, & pugnas vitare cruentas,
Instruat ille ratem, properet. Næ protinus Orcum
Hinc nigrum petet, ac Ditis regna invia vivis.
315Tu interea, Rex, consulito, atque hæc mente reconde.
- ↑ V. 288. Edidit haec Calchas Versus hos asteriscis inclusos tradustos habes quoque apud Tullium lib. 2. de Divin. c. 30. ex eoque Homeri loco nonnulla delibavit Virgilius lib. 5. Æneidos.
