Jump to content

Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/394

E Wikisource
Haec pagina emendata est

Exultansque super tumido hæc de pectore fundit:
Isthic nunc, ingnave, jace, tibi vulnera pisces
Impasti lambent, haec te moestissima mater
Fleverit impositum lectis; sed in æquoris undam
 120Vorticibus rapidis Xanthus feret, & tua circum
Viscera cæruleis ludent Delphines in undis.
Sic cadite, o, muris donec potiamur, & arce
Vos properante fuga trepidi, trepidos ego ferro
Pone sequens, nec vorticibus argenteus altis
 125Profuerit fluvius, cui pinguia corpora sæpe
Taurorum soliti, & vivos demittere in undas
Cornipedes; tamen infanda vos morte cadetis,
Dum Patrocli cædem indignam, interitumque luatis
Caesorum, me absente, olim prope litora Grajum .
 130Sic ait, infremuitque imo de gurgite Xanthus
Indignans, animumque parans frenare furentem,
Et cladem infandam ab miseris avertere Teucris.
Interea satus acida longa arduus hasta
Pelegonis gnatum cursu petit Asteropæum,
 135Pelegonis, vitrea genitor, cui limpidus unda
Axius, & Periboea parens, pulcherrima proles
Regis Acessameni, fluvii prope rauca fluenta
Femina mixta Deo. Hunc contra contendit Achilles,
Obvius ille volat gemina fortissimus hasta,
 140Namque animos Xanthus sortem indignatus acerbam
Trojugenum; dederatque viro, atque urgebat in arma.
Quum prope constiterat, Pelides talia fatur:
Quis qua stirpe virum adversus contendit Achilli?
Infortunatis namque ex genitoribus orti
 145Occursare mihi soliti. Sic Thessalus heros,
Sic contra Asteropæus ait: Peleja proles,
Quid genus exquiris? procul hinc mihi patria tellus
Paeonia in lata, longis ac Poonas hastis
Auxiliaturos Priamo socia agmina duxi.
 250Undecima hæc Aurora mihi, ex quo Pergama veni
Axius at generis nostri est, & sanguinis author