Sed non ille. Jovem ferro tentaverit audax;
Nam neque purpurea turgens Achelojus unda,
185Nec patris, Oceani: robur certaverit ingens,
Amnibus unde genus. liquidis, pelagoque sonanti,
Fontibus ac nitidis, vitreisque paludibus exstat.
Ille tamen Jovis altisoni fulmenque veretur,
Et tonitru horrendum, rupta quum effulgurat æthra.
190Hæc ait, & ripa telum convellit ab alta,
Exanimemque virum viridanti in gramine linquit,
Pallenteisque fluens artus nigra. abluit unda,
Anguillæque leves, pinguique abdomine raptim
Vescuntur pisces, & hiantia vulnera lambunt.
195Interea toto palanteis Paeonas agro
Pelides sequitur, trepidosque, ut morte jacentem
Eximium videre ducem. Mnesusque, Mydonque,
Astypylusque cadit, cadit Ænius, atque Ophelestes,
Thersilochusque ingens, Thrasiusque, & protinus omneis
200Mactaret reliquos, imo ni ab gurgite Xanthus
Ora viro similis daret has de pectore voces:
O Peleo sate, terrigenis quam robore præstas,
Hoc indigna magis. Diis auxiliaribus audes.
At tibi si penitus Teucrorum evertere gentem
205Concessum fatis, nostris saltem exige ab oris,
Exactos tum dede neci; vada respice fusis[1]
Plena cadaveribus, latices agitare sonanteis
In mare purpureum nec jam licet, arctor ubique.
Absiste hinc procul, & nostris avertere ripis.
210Dixerat hæc fluvius, contra sic dius Achilles:
Xanthe, Deum soboles, equidem tua jussa libenter
Exequar; ac ferro sceleratos sternere Teucros
Non prius absistam celsis quam manibus omneis
Clausero, & experiar fulgentine Hectoris hasta
- ↑ V. 206. Vada respice fusis. unde illud:
gemerentque repleti
Amnes, nec reperire viam, atque evolvere posset
In Mare se Xanthus.
in 6.
