Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/397

 215Ipse cadam, cadat an nostræ sub cuspidis ictum.
Hæc ait, atque Deo similis petit agmina rursum.
At Xanthus Phoebum adloquitur sic voce propinquum:
Arcitenens, stirps clara Jovis, sic jussa parentis
Negligis? Iliacis nam te auxiliarier armis
 220Jusserat, Hesperías donec Sol iret in undas.
Et sacra nox umbra latos circumdaret agros.
Hæc Deus, & ripa subito digressus ab alta
In medium salit: ecce autem tumida unda repente
Estuat, exundant latices, tum turbidus amnis
 225Bos veluti, immugit, casorum & gurgite ab imo
Corpora trunca virum, nigramque ejectat arenam.
Vorticibus sed enim vivos, rapidisque fluentis
Occulit; acidem contra præruptus aquæ mons
Insequitur cumulo, totumque spumeus ambit.
 330 Infremuit ductor, fluctusque obnixus aheno
Urgebat clypeo incedens, subductaque passim
Incassum obnixo fallit vestigia tellus.
Ille ulmum ingentem, & felici fronde comantem
Corripit, & magna ripa cum parte revellit.
 235Stipite tum vasto, & ramorum ambagibus undas
Pons veluti cohibens ripam conjunxit utramque
Insilit acides, medioque ab gurgite latos
Evolat in campos celeri velocior Euro.
Insequitur tamen usque Deus nigra horridus unda
 240Ab campisque procul pugnantem avertere Achillem.
Et certam parat ab Teucris arcere ruinam:
Hastaque torta manu quanto volat impete, tantum
Aeacides fugiens celeri secat aera saltu
Nigra aquila similis robur, rapidumque volatum,
 245Cui volucrum nulla, aut patulis certaverit alis,
Viribus aut validis, quum se de nubibus altis
Venatrix agit, & liquidum secat æthera pennis.
Huic similis fugit, atque humeros, & pectora circum
Horrendum nitida æra sonant, transversaque cursu
 250Arva petit, sequiturque virum truculentior amnis