Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/403

Solí Coelicolum crudelia jussa tyranni
Pertulimus. Namque ingenti perfecta labore
Moenia ego, struxique arcem, te in saltibus Idae
 415Flexipedes pascente boves; at fœderis ille
Immemor, elapsis completi mensibus anni
Pacta negat, pretijque ulla non parte soluta
Ire jubet, geminatque minas, manibusque ligatis
Ac pedibus te longinquas jactabat in oras
 420Missurum, ambobus postquam præscinderet aureis
Talia Laomedon, animisque dolentibus ambo
Cessimus. Anne ideo Teucrorum scilicet armis
Ipse faves? quin nobiscum sapientior insta
Teucrorum ut dulces gnati, matresque pudica
 425Ense cadant, meritisque luant perjuria flammis.
Talia Neptunus, sic tum Latonia proles:
Neptune, imprudens merito, atque insanus habebor,
In te si tulero arma favens mortalibus ægris.
Qui foliis similes pulchra nunc luce renident,
{{Versus|430}Nunc ponunt caput indecores, vitamque relinquunt
Cessemus, Martemque ollis, irasque sinamus.
Hæc ait, & retro torsit vestigia Phobus
In patruum veritus Neptunum attollere dextram,
At nemorum cultrix fratrem indignata Diana
 435Increpitat magna hæc jactans convicia voce:
Neptunum fugis, Arcitenens? laudemque perire.
Hanc pateris, vesane, tibi quid, stulte, sagittas
Incassum geris, atque arcum, pharetramque sonantem?
At non te rursum grandi jactaveris ore
 440Neptunum super, ut quondam inter pocula suetus.
Hæc soror, ille nihil contra: sed Regia Juno
Indignata, Deam verbis castigat amaris:
Tune audes etiam Junonis spernere numen
Venatrix jaculo, & gravida confisa pharetra
 445Femineas inter turbas te namque leonem
Instituit læthoque velis quam ste roere cumque
Concessit genitor; sed non obsistere nobis