Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/409

Jupiter insontem, quem funere perdet acerbo;
Gratorum postquam fata ipse miserrima vidi,
Raptatas per humum gnatas, versosque hymenæos,
Et terræ allisos infanda cæde puellos,
 60Pertractas que nurus truculento ab milite Achillis.
Forte etiam & Priamum portarum ad limina quondam
Raptabuntque canes, lambentque avido ore cruorem.
Hac anima postquam gladio, volucrive sagitta
Myrmidonum quisquam tremulos subduxerit artus,
 65Vestibulo, mensæque canes assistere herili
Jam pridem soliti, atque viam comitarier omnem.
Et juveni cecidisse quidem acri Marte decorum est,
Pectora transfosum ferro, nec turpe jacenti
Quidquid victori furor, & mala suaserit ira;
 70At caput incanum miseri senis, albaque menta,
Atque pudenda canes si turpent ore cruento,
Tristius, heu nihil acciderit mortalibus ægris.
Hæc senior, canosque manu de vertice crincis
Projicit avulsos, nec gnati flectere mentem
 75Usque valet. Parte ex alia de turribus altis
Stat lacrimans genitrix, nudato & pectore mammam
Ostendens gnato, hæc, inquit reverere, meique
Chare, precor, miserere, premens si dulcia labris
Ubera, vagitusque olim, luctumque levabas.
 80Hæc memora, ingressusque urbem, de moenibus arce
Pelidem infestum, nec solus prælia tenta.
Occisum nec enim tecti in penetralibus altis
Te lecto impositum genitrix, nec regia conjux
Fleverit, atque canes inhumati vulnera Jambent
 85Argivum ad puppes. Lacrimis sic illa profusis.
Sed manet immotus precibusque, & fletibus Hector.
Stat conferre manum, ac dubio se credere Marti.
Ac velut in lustris pastus mala gramina serpens
Torva tuens furit, & sinuosa volumina torquet
 90Arduus, ac sese impavidum venientibus offert,
Sic turrem ad celsam clypeo subnixus aheno,