Qui tamen anteactis tot me eripuere periclis.
At non indecori moriamur morte; sed ausi
Egregium quidquam, & mansurum in sæcula fama.
Hæc ait, & magnum vagina liberat ensem,
285Qui splendens, validusque humero pendebat ab alto.
Tum qualis pavidum leporem raptura, vel agnam
Lactentem volat obscura Jovis ales ab æthra,
Talis Priamides ruit, & magnum rotat ensem.
At parte ex alia furiis ingentibus actus
290Æacides rapitur, cui pectora fulgidus orbis
Contegit ingentis clypei, capitique rigentis
Ara sonant galeæ, & fulgens tremit aurea crista,
Vulcani inventum artificis, tum nocte serena
Ante alios qualis pulcherrimus emicat igneis
295Hesperus, ærata tantus de cuspide fulgor
It procul, atque acie totum rimatus Achilles
Hectoris adversi corpus, qua lactea cervix
Apparet, jugulumque humeris committitur altis,
(Cætera namque armis Patrocli de corpore ademptis
300Membra tegebantur) viaque est certissima lætho,
Telum adigit, penitusque alta in cervice refigit.
At non vocis iter sic rupit ahenea cuspis
Quin dare verba cadens, possetque adfarier hostem.
Tum ruit; insultatque ruenti sævus Achilles:
305At non tu Patroclum spolians, vesane, peremptum
Me ultorem es veritus; pictis sed puppibus absens
Ipse super fueram, qui tete infanda furentem
Conficerem ferro: Alitibus, canibusque vorandum
Te dabo; sed Patrocio meriti referentur honores.
310Hæc ait, ast illum adfatur sic languidus Hector:
Te per ego[1] supplex animam, genua, atque parenteis
Dilectos, precor, haud canibus lanianda per agros
- ↑ V. 311. Te per ego. Hinc illa Turni ad Æneam,
Dauni miserete senectae.
