Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/417

Membra dato at patris miseri reverere senectam,
Maternasque preces, donisque, auroque redemptum
 315Redde meis, tumuli extremo ut perfungar honore.
Talibus orantem adloquitur sic durus Achilles:
Tun' genua, & dulccis memoras, invise, parenteis?
Dentibus his artus utinam discerpere crudos
Fas mihi, quem tali afflixisti sæpe dolore.
 320Nemo tuo ab capite est adeo, qui rostra volucrum
Arcebit, rictusque canum, non si mihi tanta
Bis decies, triciesque ferant dona inclyta Teucri,
Pluraque promittant, non si te Troius auro
Compensare velit Priamus, non optima mater
 325Fleverit impositum lectis; sed gramine toto
Discerpent tua membra canes, fædæque volucres.
Hector ad hæc moriens; Equidem non flectere dictis
Credideram, misero dudum mihi notus Achilles,
Ferreus atque animus, sed numina versa Deorum
 330Propterea quandoque time, quum moenia circum
Te Paris interimet telis, & Apollinis arcu.
Vix ea, quum fuscis mors circumamplectitur alis
Vitaque^[1] Tartareas ex artubus ivit in undas
Multa dolens sortemque suam, floremque juvéntæ
 335Examimemque virum adfatur sic Thessalus heros:
Nunc morere^[2]; at deme Divum Pater, atque hominum Rex
Viderit, ac Dii immortales. Sic fatur, & hastam
Fumantem trahit, atque humeris ingentibus arma?
At circumfusi speciem, vultusque tremendos
 340Mirantur Danai, nec abit sine vulnere quisquam,
Atque aliquis, tractatu, inquit, jam mollior Hector,
Quam naveis quando Argolicas accenderat igne.
Hæc fatus telo insultans feriebat acuto.

1. V. 333. Vitaque. Similis Turni finis apud Virg.
2. V. 336. Nunc morere. Verba Virgiliani Mezentii in 11.