Tum Peleo satus hæc mediis tumido ore profatur:
345Argivum lecti proceres, atque inclyta pubes,
Quum talem, tantumque virum domuisse corusco
Dij dederint ferro, quo non truculentior alter
Nec qui tot miseris mala sit molitus Achivis,
Eja age, Teucrorum mentem experiamur in armis
350Desertisne agitent muris se dedere Graiis,
An pugnis iterum, ac dubio se credere Marti?
Quo tamen hæc? jacet ad naveis inhumatus Achivas,
Indefletus adhuc Patroclus, quem semper amabo, ⠀
Sit mihi vita super donec: quod lumine cassos
355Si penitus subeunt anteactæ oblivia vitae;
At mihi non Patrocli labetur pectore nomen.
Ergo agite, Argivi juvenes, Paeana canentes
Hoc ducto naveis que cavas, litusque petamus
Maxima res[1] effecta, viri, jacet inclytus Hector.
360Quem numen veluti Troes, socijque colebant.
Dixerat, atque indigna fremens parat Hectora contra.
Namque pedes geminos trajectum lora tumenteis
Ab curru ligat, atque trahi sinit ora per agros,
Impositisque armis currum conscendit, & acreis
365In cursum exhortatur equos jam sponte volanteis
Pulveris exoritur nimbus, crinesque decori
Raptantur per humum, cervixque, caputque verendum
Ante quidem; tunc hostili Saturnius ira
Turpandum dedit, & patria tellure trahendum
370At genitrix velum abjiciens de turribus altis
Passa comam volat ingentem bachata per urbem,
Tum senior Priamus, populusque accenditur omnis.
Luctus ubique: sonant maesto tecta omnia planctu
Non secus, ac si jam ruat alto ab culmine Troja
375Grajugenum flamma; at miserum vix turba coercet
- ↑ V. 359. Maxima res. Quod Virg. ad Aeneam transtulit in 11.
Maxima res effecta, viri, timor omnis abesto.
Quod superest, hæc sunt spolia, & de Rege superbo
Primitiæ, manibusque meis Mezentius his est.
