Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/421

 445Quot miserum subeunda manent primoribus annis!
Quippe adiment alij mutato limite campos,
Aequævosque inter mæstusque, exorsque silebit
Dejecto vultu, lacrimisque per ora profusis.
At patris antiquos adeat si sorte sodaleis,
 450Iamque hunc, jamque monens illum, vestemque prehendens,
Blandior horum aliquis vix admovet exiguum vas,
Labraque, non sicci rigat interiora palati.
Durior & quisquam genitore utroque beatus
Ore ferit, linguaque, thoroque exturbat ab alto;
 455Cede loco, haud tuus hic genitor conviva recumbit.
Cedit, & ad viduam mærens redit ille parentem,
Astyanax genibus super accubuisse paternis,
Et lectas gustare dapeis, atque ore, manuque
Concisas solitus quondam, tum mollia ludo
 460Membra fatigatum somnus quum ceperat, ulnis
Exceptus, blandoque thoro, stratisque jacebat
Delicium patris; at quæ nunc patietur adempto,
Astyanax, tali Troes quem nomine dicunt
Unius alta tui starent quod mænia dextra,
 465Tectaque Teucrorum; patriis procul ædibus at nunc
Argivum ad naveis, postquam tua viscera mandent,
Discerpentque canes, linqueris vermibus, eheu!
Nudus; ibi in thalamis pulchri servantur amictus
Interea, labor Iliadum, verum omnia flammis
 470Hæc dabo, jam nullos quando adservantur in usus,
Matribus at coram, & Phrygibus tibi gloria sunto.
Hæc ait, Iliades mæstum adgemuere dolenti.