Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/430

Argentoque gravi, atque altam Syciona colebat.
 270Hanc simul, atque suum conjunxerat ille Podargum
Surgit & Antilochus Nelida Nestore natus,
Et Pylios hortatur equos cervice comanteis,
Alipedes genitor juvenem satis usque peritum
Adloquitur tamen, informatque his pectora dictis:
 375Te juvenem licet, aurigandi Jupiter artem,
Neptunusque pater docuit, nec plura necesse est
Dicere, nosti etenim volucres inflectere bigas;
Sed tardi tibi cornipedes, & maxima equorum
Vis reliquis; non plura tamen te sciverit alter.
 280Nunc memor, hæc, ne te effugiat victoria, serva;
Arte faber longe quam vi præstantior acri,
Arte gubernator jactatam fluctibus alnum
Dirigit in portus, aurigamque arte magistra
Vicerit auriga; at fretus quis robore equorum
 285Fertur in incertum imprudens, sed in arte peritur
Bigis non adeo pernicibus alter adactos
Urget equos metam spectans, neque flectitur usquam,
Observatque oculis præeuntem, & continet acreis
Cornipedes nosci at facilem metam ipse docebo:
 190Aridus ab terra truncus vix eminet ulnam,
Quercus, sive larix, quam non corruperit imber
Hinc, atque hinc albi lapides, & semita circum
Plana patet, volucres possint ubi vertier axes,
Sive viri fuerit monimentum insigne jacentis.
 395Sive hæc meta fuit priscorum tempore avorum,
Et nunc Æacides metam adsignarit eamdem.
Hanc prope tu radens sella inclinator ab alta
Pronior in lævam, dextrumque hortare jugalem
Increpitans altum, totasque effundito habenas;
 300Ad metam sed enim sonipes tibi lævus agatur,
Ut rota modiolo lapidem videatur aheno
Stringere; sed saxo prudens impinge re vita
Ne læsis bigis, fractoque inglorius axe
Risum aliis facias, magnum tibi, dedecus ipsi,