Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/446

Depictasque rateis, tentoriaque alta petebat:
Hectoris at chari exuvias miseratus Apollo
Curabat sordeisque arcens, tabumque cruentum;
 20Raptandumque viri corpus fulgente tegebat
Ægide, ne molleis tellus offenderet artus.
Hectora sic indigna furens tractabat Achilles
At Dii adspectantes aderant, iraque fremebant,
Mercurioque aliqui suadebant tollere furto.
 25At non Junoni hæc placuit sententia magnæ,
Nec tibi, Neptune armipotens, flavæque Minervae
Nam vetus ira Deas agitat, stat corde repostum
Judicium Paridis, spretæque injuria forma
Et prælata Venus, vetitos quæ suasit amores.
 30Hinc Priamus, populusque Phrygum, atque invisa Deabus
Pergama. Bissena sed enim jam luce micante
Caelicolum in cœtu hæc ait indignatus Apollo:
Immites Superi! an vobis non Trojus Hector
Exta boum sæpe, & pecudes adolevit ad aras?
 35Quis furor, exanimum saltem non reddere patri,
Uxorique suæ, & populis, qui extrema perempto
Justa ferat, sacroque rogi dignentur honore,
Unius Aeacidæ ob furias, rabiemque nefandam?
Aeacidæ, cui non animus, mensve æqua sub illo
 40Pectore; sed torvi præcordia sæva leonis,
Qui rabidus ruit, & toto grassatur ovili
Solicitante fame, haud aliter, nam sævit Achilles
Immitisque, effronsque, viroque injurius omni:
Hoc unum juvat, atque etenim cui charior alter
Non passim perit, aut frater, dilectaque proles?
 45At postquam flevere, dolor, rabiesve quiescit,
Namque animum patientem homini Deus indidit æquus:
Hectora sed tamen occisum male sanus Achilles
Raptat adhuc chari ad cineres, tumulumque sodalis.
At nec honesta quidem, nec Diis laudabilis illa
 50Ira stet, Superumque olli succenseat ullus,