Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/455

Nos mirabamur pugna procul; acer Achilles
Dum ferro abstinuit magno indignatus Atridae.
 330Ejus ego famulus, navique huc vectus eadem
Myrmidonum de gente satus, genitorque Polyctor
Est mihi dives opum, & tecum certaverit annis
Sena viro soboles, gnatorum septimus ipse
Sum tibi, cui misero ex cunctis sors obtigit uni
 335Atridas in bella sequi: nunc puppe relicta
Arva pererrabam, nam quum lux crastina surget,
Iliacas tentant arceis invadere Graii,
Otia nec jam ferre queunt, frustraque frementeis;
Pugnarumque avidos certant compescere Reges.
 340Sic Deus, at Priamus: Pelidæ diceris ipse
Quandoquidem famulus, verum ne absconde roganti.
Gnatus adhuc jacet ad naveis meus? anne recisum
Membratim canibus mandendum objecit Achilles?
Hic Maja genitus: volucrum non ille, canumve
 345Præda fuit; jacet ad naveis neglectus Achivas
Aeacidæ in castris, luxque hæc duodena jacenti;
Nec tamen immunda squallet putredine corpus,
Vermibus aut scatuit, Patrocli circum ille sepulchrum
Quanquam raptat adhuc, quum pulchra Aurora rubescit.
 350Nec turpat tamen; accedens mirabere forsan
Roscidus ut jacet, haud ulla de parte cruento
Foedatus tabo, nullo jam vulnere hiante,
Namque olli extincto inflixerunt plurima Graii.
Usque adeo magni curam gessere jacentis
 355Caelicolæ, fuerat namque his gratissimus Hector
Hæc ait, at senior lætatus pectore fatur:
Muneribus pulchrum est superos placare beatos,
O fili, nec enim meus hic dum viveret, Hector
Divorum est unquam oblitus supera alta tenentum.
 360Nunc ideo extinctum tanto dignantur honore.
Tu pulchrum hunc cratera mei fer munus amoris,
Meque tuere: precor, Divisque faventibus ipsis,