Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/458

 435Lugebantque ambo: ille pedes complexus Achillis
Hectora: sed patrem, & charum quandoque sodalem
Pelides, resonant moestis plangoribus ædes
Ut luctus satiatus amor, consurgit Achilles,
Attollitque senem dextra, vultusque senileis,
 440Incanumque caput miseratur, & ore profatur:
Heu nimium miser, adversisque exercite fatis!
Qui solus Danaumque rateis, aususque furentis
Ora subire viri, qui tot tibi funere gnatos
Sustulit? E durone rigent tibi pectora ferro?
 445Verum age, jam confide sedens, luctumque premamus,
Ingenteisque animo curas, sævosque dolores.
Nam quid enim lugere juvat? mortalibus
Hoc onus impositum nascentibus, ut breve vitæ
Tempus agant flentes; curæ expers vita Deorum est.
 450Dolia quippe Jovis stant primo in limine bina
Hocce malis plenum, hocce bonis; cui miscet utrimque
Jupiter, ille malis pariter bona mixta tenebit.
Cui mala sola dabit, miseræ ille incommoda sortis
Perpetuum subit, & fortuna urgetur acerba,
 455Terrigenisque gravis, Superisque invisus oberrat.
Nascenti Peleo Dii ingentia dona dederunt
Mortaleis inter reliquos, sceptroque colendum
Myrmidonum, & magnis opibus fecere beatum,
Mortalique licet Regi est Dea tradita conjux.
 460At gnatum dolet haud ullum in sua sceptra vocandum,
Nam me, quem solum genuit, dum Pergama circum
Bella gero, tibi molitus mala plura, tuisque
Urbe procul patria rapiendum funere acerbo
Novit enim, nec fas misero fovisse parentem
 465Te quoque fama refert opibus viguisse superbis
Quot Lesbos claudit, Macaris sita Lesbos ad Austrum,
Phryxæumque mare, & Phrygiæ qua culmina Eois
Prima rubent radiis, lata hac ditione ferebat
Te fama insignemque opibus, gnatisque beatum.
 470Dii sed enim postquam bellum immisere cruentum,