Dardaniamque manum, & longa tabescere clade,
165Namque immortaleis[1] mortali in corpore Divas
Illa refert; tamen in patrias pulcherrima sedeis
Hinc abeat, nec fata manens ferat ultima Teucris.
Talia sese inter submissa voce dolebant,
Mussabantque senes; Priamus sed maximus ipsam
170Nomine compellans vicina in sede locavit,
Tunc sic: Chara mihi, hic adsis, cui cernere Grajos
Dulce erit, & magnos mirari, ac noscere Reges,
Cognatosque, atque affineis (non tu mihi quicquam[2],
Culpatusve Paris, verum inclementia Divum,
175Tristia qui in nostros duxerunt agmina muros)
Verum age, quis Grajum, membra, fulgentibus ille
Conspicuusque armis, vultuque insignis honesto?
Mole quidem, atque humeris alii per gramina lata
Altius adsurgunt, oris tamen illa decori
180Majestas haud visa mihi. Quantum instar[3] in ipso est?
Ast Helena[4] ex alto deducens pectore questum
Sic fatur: Dilecte socer mihi; maxime Regum,
O miseræ lux illa Helenæ postrema fuisset,
Quum gnatam in luctu, thalamosque infida priores,
185Et fratres, pariumque choros, cœtumque relinquens
Nympharum, huc veni, Paridem, ac mea fata sequuta
Volvere quid tamen ista juvat? Volvisse juvaret.
Nunc ad te, & tua, chare pater, quæsita revertor,
Quem cernis, Danaum Rex est, insignis Atrides,
190Rex idem bonus, atque armis fortissimus heros
- ↑ V. 165. Namque immortaleis. Quiddam huic affine de Helenæ pulchritudine Lucianus in Dialog. mortuorum.
- ↑ V. 173. Non tu mihi quicquam. Quod Aeneæ Venus in 2.
Non tibi Tyndaridis fácies invisa Lacaenae
;;Culpatusve Paris. - ↑ V. 180 Quantum instar. Virgiliana loquutio in 6.
- ↑ V. 181. Ast Helena. Locum hunc Homericum ubi Helena Priamo præcipuos Grajorum duces ostendit, pulchre imitatus est Torquatus Tassus lib. 7. ubi Armida Sarracenorum Regi Christiani exercitus præcipuos duces demonstrat.
