Quondam eheu! quondam levir meus: O sate Divis,
Hic senior Priamus, fatis & nate secundis
Atride, cui tot parent populique, ducesque.
Atque equidem[1] memini quondam juvenilibus annis,
195Quum Phrygiam peterem, & florenteis vitibus agros,
Ingenteis vidisse equitum, peditumque catervas,
Mygdonaque, atque Otreum, Diis immortalibus arma,
Oraque persimileis, queis auxiliaria castra
Sangarium ad fluvium Sigeo ab litore junxi
200Quum primum ab Scythia lunatis agmina peltis
Advenere etiam, pictis & Amazones armis.
Non tamen hi numero tot erant quot Dorica pubes.
Quisnam autem, dilecta precor, quisnam ille, comantumi
Qui juvenum turmas obit indefessus? Atrides
105Toto illum capite exsuperat; sed nescio, magnum
Quid latis humeris, latoque hic pectore monstrat.
Laniger ille aries visus mihi, qui grege magno
Circumcursat oveis niveas, caulasque pererrat.
Tyndaris at, Laertiades, Rex maxime, Ulysses,
210Hic vir[2], hic est Ithaca tristi de rupe[3] profectus
Instructusque dolis, & multo callidus astu:
Hæc illa Antenor fatur cui talia prudens:
Vera quidem narras, namque olim Pergama vectos
Legatos Danaum prima sub origine belli
215Hospitio excepi ingenti dignatus honore
Atridem Menelaum, atque hunc quem dicis, Ulyssem
Amborumque animos Regum, ingeniumque notabam:
Concilio admissis Troum, pulchraque corona
Stantibus, Atrides humeris augustior altis.
220Sedissent, vultu gravior præstabat Ulysses
- ↑ V. 194. Atque equidem. Priamus quoque laudator temporis acti, cantius tames Nestore, siqnidem non ades senex.
- ↑ V. 210. Hic est. Hic in nominativo casu corripuit eriam Virgilius in 6. Hic vir, hic est tibi quem promitti sepius audis.
- ↑ Ib. tristi de rupe. Unde Virg. in 3. Effugimus scopulos Ithacae, Laertia regna.
