Pagina:Francisci Xaverii Alegre Homeri Ilias Latina.pdf/69

Stant olli, quassantque hastas, verbisque minantur.
Inde Paris magno contorquet turbine cedrum.
 345Illa volans alto clypei sonat ære repulsa,
Inque cadit flavam reflexa cuspide arenam
Atrides ferro præfixum robur acuto
Priamidem contra librans jacit, atque ita fatur:
Jupiter^[1] (hospitibus nam te dare jura loquuntur)
 350Hospitis infandum scelus hoc ulciscier ictu,
Da genitor, fandique homines, testesque nefandi,
Et scelerum ultores discant non temnere Divos.
Talia jactanti stridens immane per auras
Hasta manu volat, & clypei septemplicis orbem,
 355Loricæque moras rumpens juxta ilia pulchram
Discindit tunicam, flexu sed corporis heros
Dardanius mortem, & vulnus vitavit acerbum.
Irruit Atrides, vaginaque eripit ensem,
Et caput insurgens dextra petit, ærea cassis
 360Obstitit, & mucro^[2], glacies ceu futilis, ictu
Dissiluit, flava resplendent fragmina arena.
Obstupuit casu in subito Menelaus, & alter
Non te, summe Parens, infensior æthere toto,
Aut fuerit Divorum, inquit, mihi tristior ullus,
 365Hic lueret meritas scelerato sanguine pœnas;
Incassum tamen hasta volat, tum perfidus ensis^[3]
Frangitur; haud manibus nostris illexus adulter
Ast aberit. Simul ista furens, simul involat, atque
Nutantem triplici ex crista, conoque prehensum
 370Argivum in campum, atque hostilia castra ferebat.
Namque viro mento subter lactentia colla,
Pictaque stringebant galeæ retinacula fauceis,

1. V. 349. Jupiter. Precandi hac formula ad rem valde dissimilem usus est Virgilius lib. 4.
2. V. 360. Obstitit, & mucro. Hunc quoque casum a Menelao ad Turnum transtulit Virgilius, cujus ii sunt gemini versus in 12.
3. V. 367. Tum perfidus ensis. Virgiliana loqutio loc. cit.