Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/198

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


ECCLESIA 7 fuisse comitiis generalibus Provinciæ congregl- .1. tis anno 1390. mense Augusto, apud Aquas- ’• Sextias, in Dominicanorum aula. Mors ejus 4’anno 1394— consignatur ; sepultusque est in lua ecclefia juxta Carolum regem, Provinciæ comitem. Huic archiepiscopo præmittitur quidam Franciscus Thabaldescus, in schedis Aquen- sibus nobiscum communicatis ; in quibus lego Franciscum hunc fuisse provectum ad Romanam purpuram. Factus quidem est cardinalis Francsscus Thabaldeseus Romanus die 22. Septembris anno 1368. Sed de ejus promotione ad archiepiscopatum Aquensem, nihil certi « perimus. Sane in ipso S. Salvatoris necrolo— I gio cujus solum testimonium referunt schcdæ, Franciscus legitur archidiaconus Aqucnsis, non archicpiscopus. j LIII. PETRUS VI. Post mortem Johannis, eædem scbedæ produnt electum a capitulo fuisse Guillelmum Fabri canonicum Aquensem, & præpositum ecclesiæ-l-orojulicnsis i sed reprobatam a summo pontifice fuisse hanc electionem, & Petrum de Agulto consiinguineosijo Johanni subrogatum. Sammarthani fratres non inficiantur Petrum d’Agoult in antiquo catalogo inscribi successo— C rem Johannis gentilis fui ; ubi etiam aiunt legi sepultum eum esse ante altare corporis Dominici. Sed de illo antiqua, inquiunt, filent charto- phylacia. At vero mentium istud non omnino elevat testimonium veteris catalogi. Quapropter locum dandum putamus huic Petro, in Aquensium archiprælulum serie. L I V. T h o m A s. Thomam de Puppio civem Aquensem aiunt in utroque jure fuisse peritissimum, multis- que operibus ac lucubrationibus apud æquales suos claruisse ; quæ si ad nos pervenissent, testa— D tam nobis fecissent ejus eximiam doctrinam. Quid igitur causæ fuerit, ut in patria sua ad summum promoveretur sacerdotium, ulterius inquirendum non est. Bulla autem Benedicti XIII. alias Petri de Luna creatus est archiepis- coptis Aquensis anno 1397. aliis tardius anno 1399. Anno MCCCCVII. die 31. Decembris, ut deputatus a papa univit abbatiam sancti Pontii de Gemenos, diœcefis Massiliensis, cum parthenone sancti Petri de Almanara, diœcesis Tolonensis. In actis concilii Pisani anno 1409. , editis Spicileg. tom. VI. nominatur inter archi> episcopos qui ad hoc concilium miserunt am— £ bafliatores aut procuratores. Etsi vero diu vixerit & præ fuerit, nulla pene abipfo facta memoria : prodita sunt. De eo in necrologio legitur : Anno Mccccxx. diewiii. Februarii (al. J oh annem {ufpcndiste. In bulla Clementis, quam damus inter inf. trumenta, ipso dicit Jobannem a fe amotum fuiste obdilcordias inter hunc archiepiscopum & Ludovicum regem, &c. exortas. Attendent, inquit » quod idem Johannet archtepiscoput, alterius quam Jfqnenltf ecclefia regimini, quietius & utilius praefie posfit, paritercfuc prodesse. Itaque admtnifirationem hujus ecclefia inspi- ntualibui & temporalibus adsuas manus recepit papa, quoadusuue de persuna idonea ipfi ecclefia prov-Isum fui fiet. Bulla Clementis data cst Avcnionc n. nonas Maii, pontificatus anno 10. Norae Kainaldus in annalibus ad aunum 1381. n. 26. hoc luc- tuonstiir.o tempore, magnos tumultus soiste apud Aquensos ; « i quibus ipso archicpiscopus fuit (uorum fanguinc cruentatu*’ Tomus /. ACUENS IS. $16 A xv. xal. Octobris) obiit R. D. Thomas de Pupio archiepiseopus sancta Aquensis ecclefia, qui reliquit omnia bona sua fradicta ecclefia. Illo præ- iule sedente fundata est universitas Aquensis ab Alexandro V. anno 1409. confirmata deinde per Ludovicum II. regem Siciliæ & comitem Provinciæ anno 1413. Variis postmodum honoribus & divitiis aucta ab Henrico Magno ; denique a Ludovico XIII. approbata an. 1622. uti refert liber continens catalogum doctorum hujus academiæ, Aquis— Sextiis excusiis an. 1645. LV. GUILLELMUS III. Guillelmum Philastrium Cenomanicus pagus ingenio præstantium hominum ferax, in lucem protulit, honesto loco natum, cujus frater Stephanus apud Cenomanos prætura pro Siciliæ rege, Cenomanensi comite functus est. Quod /pectat ad Guillelmum, liberaliter institutus est ; ita ut in mathematicis esset exercitatisiimus, græ- ce vero ita doctus, ut nonnullos Platonis libros latine interpretatus fuerit ; juris autem utriusique fieritisiimus doctor.Primum sacerdotium illi colatum, fuit præbenda ecclesiæ coUegiatæ Pancti Symphoriani apud Remos. Postea eligitur ecclesiæ metropolitanæ Remensis decanus, cujus bibliot. eximiis libris & codicibus ditavit, orna- vitque. Tantum virum purpura dignum judica* vit Johannes papa XXI11. eumque creavit cardinalem diaconum S. Mariæ. Deinde fuit presoyter cardinalis tituli S. Marci anno 1411. & archipresoyter divi Johannis Lateranensis, administratorque ecclesiæ S. Chrysogoni. Ar- chicpiscopatus vero Aquensis administrationem nactus est anno 1421. xalend. Januarii. Adfuit concilio Constantiensi anno 1417. & in sesiione 34. peroravit, siimtis pro themate his sancti Petri verbis : Tempus efi ut incipiat judicium a domo DeI A Martino V. missus est in Galliam legatus a latere cum Jordane cardinali Ursino, ad unionem in ecclesia procurandam & fovendam. Notant nostri Sammarthani Guillelmum oratione habita coram rege Carolo VI. acerbe invexisse in libertates Gallicanas i unde in principis indignationem incidit, & e Francia secedere coactus est. Postea tamen regia gratiam recuperasse argumento est, quod ad Gallicanam legationem suerit delectus. Romæ animam egit 1428. sepultus ad sanctum Chry-, sogonum, ubi palatium sibi a fundamentis construxerat. Ad ejus sepulcrum hoc epitaphium legitur : Sepulchrum Guillelmi titulisancti Marci presbyteri cardinalis, Cenomanensis dittcefis, minifiri ecclefia sancti Chrisogoni, olim decani Remensis, & utriusque juris doctoris. Habet Deus quam creavit animam ejus, habet natura quod Juum efi, expectans resurrectionem, & utriujque vitam aternam oportet enim corruptibile hoc induere incorruptionem > & mortale hoc induere immortalitatem. Obiit anno Domini 142$. mense Novembri, die veroscxta, atatissua an. 80. L V I. A I m o. 1 Aimo Nicolai honoribus ordinis Dominica- ni rite perfunctus, bssque in provincialem electus jam fuerac, quando ad episcopatum tractus Xij