Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/250

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


42 « ECCLESIA FOR cum consensu Amalrici præpositi, & canonico* J rum, ecclesiam de Rocabruna. Anno sequenti cum a Placentino concilio sub Urbano 11. celebrato rediret, ac in Ramis palmarum, in coenobio Lirinensi hospitaretur, antiquam societatem inter Forojuliensem ecclesiam, & Liri- nasse monasterium renovavit ; cui contulitecclesiam sancti Raphaelis. Anno 1100. assensum 5>ræbuit Arberto Avenionensi episcopo eccle- vxm, Vsllam, &c. cedenti abbati sancti Remigii Remensis, & monachis. Anno 1105. adsuit consecrationi ecclesiæ S. Salvatoris Aquensu. Hujus episcopi exstant litteræ ad Pontium abbatem Cluniacensem de restauratione pontis Sorgiæ. ] An. 1104. dedit monasterio Lirin. ecclesiam S. Stephani de Draguiniano, quam donationem confirmavit annis 1108. & 1124. An. 1107. ab incarnat. indictione xv. testis fuit donationis cujusdam factæ Lirinensibus, ab A uberto Avenionensi episcopo : &anno 1116. compositionis cum monachis Massiliensibus. Anno 1119. cum issdem & Rodulfo eorum abbate paciseitur de variis ecclesiis ; pacti autem conditiones lege in probationibus. Anno 1120. prassens fuit quando comes Forcalcariensis absolutus fuit certis conditionibus. Eodem anno judex sedit inter abbates Montis-majoris, & Lirinen sem proeccle— < sia de Rocabruna ; & de judicio in ea causa lato monuit Calixtum papam. Cum Garinus abbas Lirin. transegisset anno 1129. pro eadem ecclesia de Rocabruna, cum ecclesia Forojul. prassente Mamsrcdo episcopo Antipolit. BerengarhiS episcopus cum Bertran- no præposito, cnartæ compolitionis subscripsit, ex tabulis Lirin. a Stephanotio nostro inlpectis. Denique frequenS est mentio hujus episcopi in donationibus huic asceterio factis ulque ad annum 1131. quo adhuc ipsi dedit ecclesiam de Miramas. Depositionis ejus dies est m.nonaS Julii, in siancti Andreæ Avenionensis necrologio. ] Ad eum scripsit Pasehalis papa II. ut restitueret Montis-majoris monachis partem ecclesiæ sanctae Mariæ Deauratae, secundum judicium Gibelini Arelatensis archiepiscopi.Neque effectu caruit papæ epistola ■, nam ex tab. Mon- tis-maj. Berengarius Forojul. episcopus ejusque canonici, Amalricus præpositus, &c. laudaverunt Guillelmo abbati Montis>maj. ecdesias siii episcopatus, nempe sanctæ Mariæ de Barjols, sanctæ Mariæ de Spelunca, sanctæ Mariæ Deauratæ, sanctæ Mariæ & S. Petri de Rocabruna cum omnibus appendistis suis, anno circiter 1109. XXIV. BERTRANDUS II. Bertrandus commemoratus hi chronologia Lirinensi, circa annum 1131. nominatur praesertim in documento restitutionis factæ eidem monasterio, a Fulcone & Guillelmo de G rasta ’Guillelmo & Gaufredo de Relania, coram Raimundo Berengario Barcinonæ & Provinciæ comite, atque Imberto Glandatensi episcopo. An. 1138. confirmavit transactionem factam, cum Garino abbate Lirinensi, de qua su- pra, cui subscripserat, ut putamus. Verisimile er m est eum esse Bertrannum præpositum, cuDJULIENSIS. 419 jus nomen huic instrumento est subscriptum. Beneficus legitur erga Fulconem abbatem hu- Ius coenobii ex tab. anni 1144. Anno sequenti sogenius papa III. ad illum & ad Petrum Re » jentem episcopum scripsit, pro Bariolensi ec- desia, ut legere est tomo 2. Miscellaneorum Baiuzii. XXV. PETRUS 1. Petrus anno 1153. præsiens legitur quando RaimundtiS Berengarii BarcinonensiS comes, dux Tososæ, marchio Provinciæ, Niciensem ecclesiam siio patrocinio impertiebatur ; cujus diploma dabimus in probationibuS Niciensibus. Anno sequenti dedit Guillelmo abbati Victori- no ecclesiamB.Mariæ in territorio de Cilas. An. 1155. testis fuit in charta venditionis, qua idem Raimundus comes Barchin. princeps Arrago- num, & marchio Provinciæ ceffit nonnulla Guillelmo de Benevento Ebredun.archiepiscopo pro undecim millibus solidorumMelgoriensium. vide inprafatoGuillelmoarchiepiscopo. Anno 1156. interfuit donationi factæ ab eodem principe, præsato Guillelmo archiepiscopo, inquit Columbi, ex Fornerii Ebreduno MS. p. 396. Ad eundem annum refertur quod legimuS in Gallia Christiana quadripartita, videlicet Petrum præfentia siia vimpondusque dedisse trans- actioni cuidam factæ a liberis R. Gausredi vice-comitis, pro tertia parte castri de Sexfur- nis, Guillelmo abbati sancti Victoris Massilien- sis, ex tab. Victorinoj &’vices gessisse Raimun- di Berengarii comitis Barcinonensis, in civitate Arelatensi, cum Petro de Cabanis. In Authentico cujusdam donationis ab eodem Raimundo comite circiter annum 1160. factæ, ejusdem principis dicitur dapiser. XXVI. FR E DOLUS I. F re dolus, cui cognomen de Andusia legimuS accommodatum, electus est anno 1164. ex quibusdam notis & observationibus factis ad dissertationem Josephi Anthelmi, ubi legitur ex abbate S. Victoris creatus episcopus ; lauda- turque ob insignem sanctimoniam. Sammar- thani fratres in nomenclatura Forojuliensium præsiilum, eum quoque dicunt prius fuisse abbatem Victorinum. In catalogo vero abbatum S. Victoris, Fredolum qui abbas erat an. 1164. nequaquam dicunt statum mutasse, sisd post tres annos regiminis mortem oppetiisse. Docet Josephus Antnelmius Fredolum seu Fredolo- nem fuisse cum Petro Telonensi episcopo fundatorem Cartusiæ Vernensis (La Verne) anno 1170. XXVII. BERTRANDUS III. Notus tantum nobis est hic episcopus ex beneficio collato ; legitur enim dedisse monasterio Lirinensi ecclesiam S. Raphaelis cum pertinendis suis anno 11^5. HujuS Bertrandi episcopi occursiis nos cogit ad duos episicopos nomine Fredolos admittendos, cum unicus huc usique sit agnitus. Nisi forte dicamus eundem Fredolum duplici vice hanc rexisse ecclesiam.