Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/287

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


, 02 ECCLESIA SIJ LX V. CLAUDIUsI. Claudius de Lovanio Suesiionensis, viceco- mes de Berzi, primogenituS natorum Johannis de Lovanio equitis, & toparchæ de Nigello, vi- cecomitis Berziaci, urbis Compendii præfecti regii, inter alios fratretfbabuit Nicolaum castri Mediolanensis gubernatorem. Hic Francisco Tintavillæo suffectus, quinto post anno moritur. Obscura sunt, latentque nos quæ in episcopatu geffit. LXVI. MICHAEL I. Claudio defuncto Michael de Sabaudia ad ; supplicationem sereniflimi domini Francisci 1. Francorum regis Christianisiimi promovetur a Leone papa X. in episcopatum Sistaricensem, utiscribitur in libro Viridi. Is ad Bellovacensem cathedram post unum annum electus est, in- 3uit Johannes Columbi ; non videtur tamen in liuspossessionem immistus. Moritur anno 1522. mense Decembri. De electione hac ad Bello- vacensem ecclesiam nihil invenimus in hujuS ecclesiæ monumentis. LXV I I. C LAUD Itfs II. An. 1522. die penuTtima Decembris, canonici cum accepissent Michaelem e vita migrasse, de eligendo luccessore cogitarunt, & vocatis For- calqueriensibus, elegerunt Claudium de Haus- sonvilla nobilem Lotharingum ordinis S. Benedicti alumnum, quem non Hadrianus VI. bulla promovit ad ecclesiam Sistaricensem, sed Clemens VII. cujus tempore facta est ejus electio « . Hic a principio adeptæ pontisicalis dignitatis multa reparavit, auxit & recuperavit adca- xhedram suam Sistaricensem pertinentia ; inter quæ esthospitium Giraudi Piisis cum pratis, ter— j ris & appendentiis existentibus in territorio Lu- rii, ecclesiæque Sistaricensis mensæ suis impen- sis acquisivit ; sicque multum æris alieni contraxit. Præpositus etiam commendatarius ecclesiæ B. Mariæ Piniacensis, diœcesis Forojuliensis an. 1528. die 8. Februarii memoratur, quo exsecutioni mandari jubet sententiam in fui favorem latam ab Amedeo Imberti regio consiliario contra conventum S. Maximini de jure fornagii & molendini in territorio de Carnulis. Fuit custos sigilli regii & regius in parlamento consiliarius, ex conventionibus curiæ Aquensis & consulum Aquensiumanno 1525. Plures chartæ minoris momenti tradunt eum sedisse annis 1523. 24.15. j & 28. Obiit Lugduni ultima die mensis Augusti anni 1531. LXVIII. Antonius I. Post Hassonvillæi mortem, die 4. Septembris congregatis ad episcopi electionem canonicis, nFulquetus Bemardus canonicorum Sistaric. tabellio.— Tndtflioœ ne undecima die pcnulttma Decembri ; 1511. Clementi ; frll, an. 1. bone, memoria Michaele quondam Stftaric. ecclesia episcopo, diebu ; fuperiortbu ; proxime tranjaftt ;, vtamuniversa cami ; ingresso, ipfiusu que corpore ecclesuafticasepultura tradito, &cSt/laricense ; & For casu quer, canonici cum in capitulum convenissent, nullo alio traHatu interveniente * ftatimsubito & repente omne ; unanimiter in R. dominum Claudium d^ssonvtlle, domtnumdesanflo Amant 10 abfentem consenserunt, 6* eum in continenti una voce & uno/piritu pojiula- runt tn tcclesta Siftaricensn episcopum (y pafiorem. T A R I C E N S I S. 503 Cherubinus de Orseria unus ex illis, qui re- ginæ ab eleemosynis erant, electus est unanimi consenso, uti in decreto electionis per tabellionem scripto legitur. Sed electionem hanc minime probavit rex, Antoniumque de Narbona nominavit papæ in episcopum-, , jure concordatorum cum Leone decimo factorum. Anno sequenti novus episcopus Gerardum de Gene- brk monachum Anianæ in Occitania, cujus Antonius abbas erat, vicarium siium genera- Iem constituit die 10 Martii. Ex veteri instrumento anni I54o.discimusipsumvicarium fuisse generalem johannis a Lotharingia cardinalis, archiepiscopi Narbonensis & Remensis, episcopi Meteniis, Tuliensis, Virdunensis & Morinensis ; insuper abbatis Cluniacensis & Fsscanni. Nonddunt chartæ publicæ quæ probent Antonium rexisse Sistaricensem ecclesiam annis 1533.1534.1539. Anno 1543. jam vitam absolverat die 16. Decembris, ut quæ infra dicturi fumus aperte probant. LXIX. A L Ii 1 NU S. Albinus de Rupe-cavardi ex nobilisiimis toparchis de Mortuo-mari in Pictonibus, Ayme- rici domini de Mortemar & Johannæ de Rupe- cavardi e ramo de Tonnay-Charente filius, die 16. Decembris anni 1543. jam episcopus erat ; eo enim die sequestris episcopalium proventuum requirentibus, jubetur Marcus-Antonius Benedicti dare transsumtum locationis factæ inter Antonium de Narbona episcopum Sistaricensem & Claudium Garret. Ceterum nunquam ad sijam accesiit ecclesiam ; unde non mirum, si nihil de rebus ab eo gestis in episcopatu inveniatur. In nescio quibus tabulis anno 1543. die 23. Decembris modernus episcopus appellatur. LXX. A I M E R I C U s. Aimericus de Rupe-cavardi abbas sancti Sabini (ah Savini) in Pictonibus, fratri Albino Pubrogatur. Alii volunt fuisse Albini nepotem ex fratre. Cur nihil de rebus ab eo gestis legatur usque ad annum 1573. uti notat Johannes Columbi, ignoramus. Laudatur inter præcipuos benefactores parthenonis Malnodensis, qui ejuS potisiimum ope in pristinum statum restitutus est, postquam ab haereticis multas passus esset injurias. Anno 1576. excepit Manuascæ PœnitenteS

? uos vocant Albos, inquit Johannes Columbi. ’jus tempore Calviniltæ Sistaricensi’ecclesiæ infinita prope modum intulerunt mala, de quibus hæc in Forcalqueriensis capituli rabulis leguntur : Anno proxime praterito 1562. in mtnfibus Maio & sunto, quidam haretici Lutherani, vulgo Hu- guanaux nuncupati, maligno ductifpiritu, in con- temtumsanctæ matris ecclejiafponsuillibatasufu Chrijii Domini nojiri ac patris mitijjimi, non timuerunt altaria lapidea confecrata dicta ecclejia & aliarum ab eadem dependentium usque ad numerum viginti confringere deinde quam- pltirimos libros tam in membranis descriptos, quam in chartis & papiro impressos, tam in theologica facultate, quam in juribus canonico & civili ac bonis & honejiis litteris, partim laceraverunt, par-