Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/318

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


qst ECCLESIA A vero prosesiio fidei clientelaris ejusdem Ilde— l fonsi comitis, qua nominatim Arelatensem ecclesiam, castra, posselsionesque omnes sub tutela suscepit, testibus Ugone Amelio decano, Vijlelmo de Alest, Raimundo de Baucio, & Guillelmo Porcelleti. Hom.nium eidem antistiti præstitere, Petrus dominus de Lambisco, cum filiis Poncio, Petro, Raimundo & Hugone, de juribus dominii in castris de Salone, Alr vernico & Avalone. At Raimundus Baucii dynasta cum Stephania uxore, filiorumque Rai> mundi & Hugonis asscnsu, totum honorem, ut appellant, ecclesiarum fancti Nicolai & beatæ Mariæ de Marignana canonicis Arelatensibus ] fancti Trophimi dimisit, sub restitutione cc. solidorum Melgoriensium, regnante Conrado rege 1143. ut patet ex instrumentis originalibus libri authentici. Anno 1152. Raimundus de Baucio & Ugo filius ejuS, juraverunt & promiserunt fidelitatem domno Raimundo archiepiscopo, coram multis probis viris. Cousecutus est ab Anastasio papa IV. confirmationem privilegiorum ac pos- sesiionum Arelatensis ecclesiæ, bulla data anno 1. ejuS pontisicatu$, Christi vero anno 1153. vn. cal. Januarii, indictione 11. quam inter instrumenta retulimus. Anno 1156. xv. cal. Julii dedit militibus templi Jerosolymitani ecclesiam fancti Martini de Almanara diœcesis To- lonensis, consentientibus canonicis, in manu Petri de Roveria ministri militum, retento cen- su 15. solid. Melgoriensium ; ex archiep.archiv. Transtulit Raimundus reliquiaS beati Trophimi ex basilica suburbana sancti Honorati, in urbem & in templum fancti Stephani, anno MCLII. Testis legitur in diplomate quo Kai- munduS comes Barchinonensis princeps Arra- gonum, & marchio Provinciæ, quædam prædia Cessit Guillelmo Ebredunensi archiepiscopo, pro undecies mille solidis Melgoriensibus, ut videre est in Guillelmo Ebredunensi. Obiit Raimundus an. 1160. ex Saxio & Sam- marthanis, qui exhibent hanc inscriptionem in ecclesia fancti Trophimi, ubi sepultusest, ad ejus sepulcrum politam : Decirno-Jexto kal. Maii, obiit dominus Raimundus de Monte rotundo bona memoria Arelatensis archiepiscopus, anno Dominica incarnationis m c LX. Orate pro eo. Sed legendum potius anno MCLv. facile enim fuit legere x. pro v. aut etiam forte renovatum est hujuSarchiepiscopi sepulcrum, & incaute inscul- ptum est x. pro v.Quidquid sit, constat Raimun- dum ad annum 1160. non pervenisse. Raimundus de Monte-rotundo, vel alitu cognominis, qui paulo post ipsum sedit, utilia pro consulum admmistratione, & politico urbis statu edidit decreta, quæ instrumentis adjecimiiS. LI. Silvius. Anno II56. Fridericus imperator Agnetem, (quam alii Beatricem appellant) uxorem duxit, ex Burgundiæ regum simguine genitam. Nuptias Vesontione celebratas narrat Aventi- nus, & ad eas convcnisseSilviomArelatensem archiepiscopum, Stephanum Viennensem, Hera- cliiim Lugdunensem, cum Gaiifredo Avenionensi & Odone Valentineusi episcopis. Rade- < E L A T E N S I S. jCz vicus vero lib. I. de gestis Friderici, ait Silvium Arelatensem, ceterosque antistites, per nuntios adsuisse, & fidelitatem imperatori jurasse anno 1157. Aliunde nobis innotescit Silvius, videlicet ex testimonio D. Polycaepi de la Riviere, *ascetæ Cartusiensis, & prioris Boni-passus viri erudi- tiflimi, qui in epistola 4. ad Peireskium testatur eundem Silvium Arelatensem archiepiscopum subscripsisse litteris Odonis episcopi, pro majori > ut aiunt, Cartusia datis an. 11 59. mense Septembri. Potuit autem sedere Silvius usque ad annum 1163. ante quem nihil legimus de Raimundo ejus successore. Radevicus lib. quarto de gestis Friderici imperatoris, qui Octaviano antipapæ dicto Vtctors IV patrocinabatur, adversos Alexandrum papam III.dicit archiepiscopum Arelatensem sub- lcripsisse per legatos pseudo-concilio Papiensi, anno 1160. quo Alexander papa rejectus est, & Victoris IV. electio approbata fuit ; unde sequeretur archiepiscopum hunc schismati ad- hæsisse. At Radevico minime fides adhibenda. Certe Angliærex ab eo connumeratur inter eos qui synodo Papiensi consenserunt ; cum tamen constet eum Alexandro III. addictum fuisse. Ibidem quoque accensetur archiepiscopus Tre- viren fis, his qui Octavianum sulcepere ; etsi di- scamus exEberardi Bambergensis episcopi epistola ad Eberardum Saltzburgensem archiepisc opum, Hiltinum Trevirensem minime con- sensisse cum aliis Germaniæ antistitibus, ad Victorem antipapam suscipiendum. LII. Raimundus III. RaimunduS a Bolena ecclefiam regendam suscepit anno 116). ut liquet ex transactione facta inter cives urbis Arelatensis & Judæos de 20. solidis ab ipsis solvendis, ubi legitur in sine ; Facta efi hac transactio seu compojitio in porta fancti Stephani an. Domini nostri f C. MCLxxvm. xvn. cal. sulii anno 15. archiepiscopatus Raimundi Artiat, archiepiscopi. Huic archipræ- suli lldesonsus Arragonum rex. marchio Provinciæ, castra & prædia plurima concelsit. Favit etiam Alexander papa, qui confirmavit permutationem inter eundem & monasterium Massiliense, pro ecclesia sanctæ Fidei de Va- cheriis ; legitur autem in epist. Peireskii ad D. Polycarpum, facta compositio inter Petrum Masa silicnsem episcopum & vicecomites Massiliæ ; In civitate Aquensi, in claustro canonicorum, anno ab incarnatione Domini M. c. LXV. XVI. cal. Novembris, luna xxvn. epacta VI. Alexandro papa III. Rom. eccl, prastdente, Friderico imperante, per manum Domini Raimundi II. Arelatensis archiepiscopi, & Raimundi Carpentoratensts episcopi, iis adststentibusstbijudicibus, videlicet Guillelmo Tolonenst epsscopo, Henrico Aquensi prapofito, &c. Ubi vides Raimundum fecundum appellari hunc antistitem, quamvis foret tertius. Forte Raimundi I. cujus brevis admodum suitepisco- patus, jam abolita erat memoria. Præterea moris non fuit olim ut episcopi suis in litteris notarent se esse fecundos, tertios, &c. fui nominis ; aut etiam id notaretur ab iis qui litteras illas seri- bebant & recensebant, (quamvis aliquando fa