Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/341

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


Co7 ECCLESIA A Notum vobis omnibus esse putamus, quod monasterium suncti Petri fitum inlofotqui Mons-ma- jor dicitur, sancta Romana ecclestasueciali quodam juresubjectum est, & apostolicasedis privilegiis ex tempore longo munitum. XIII. Guillelmus I. anno circiter 1080. Ber- mundo deposito subrogatur, qua de re consiile epistolam comitis Arelatensis ad Gregorihm VII. mox relatam. Occasione vero turbarum, hoc in monasterio tempore Bermundi excitatarum, Gregorius Richardo cardinali S. Victoris Mafliliensis abbati, Montis-majoriS reformationem demandavit, quod esset de jure sanctæ sedis, & ad ipsius desenuonem pertineret. Ait autem se intellexisse monasterium hoc jamdudum secularium monachorum culpari religionis tramite deviasse ; additque : suitis decentius atque convenientius esse destructarestruert, & ad gradum suum collapsu reducere, jw/w » in dilatandis vel noviter adificandis operam dare, &c. in codice Montis-majorislegimus ; Datum Roma xtv. cal. Maii, pontificatus nostri 40. viII. hoc est Christi 1080. Anno 1096. indict. IV. 111. cal. Augusti Urbanus IL Guillelmo consirmavit monasterium sancti Martini de Alamonte in diœcesi Vapincensi. Hunc ipsum apostolico privilegio dignatus est Paschalis 11. v. cal. Martii, indict. x. pontificatus anno 3. Domini incarn. 1102. Memoratur ani 1106. in privilegio Gibelini Arelatensis aqtistitis, ei confirmantis ecclesias S. Romani & B. Mariæ, retento tantum censuali usu septem solidorum Egidiensium denariorum ; ex originali Montis-majoris. Eo denique sedente initium habuit monasterium S. Antonii Viennensis, quod diu Montis-majoris membrum exstitit. Obiit VI. nonas Martii, sepultus ante fores ecclesiæ. XIV. PetruS I. cui bullam protectionis Pas- chalispapa II. indulgetvI. cal. Novemb. indict. VIII. pontisicatus anno 16. hoc est IiI4uPacis- citur cum Fulcone Aquensi archiepiscopo pro decimis& oblationibus ecclesiæ de Rellania an. 1118. quo etiam aGelasio papa II. privilegium apostoucum obtinuit. Anno 1123. v. idus Aprilis, Calixtus papa ei consirmavit abbatiam D. Apell is juxta mare in comitatu Vigintimilliensi : cui pariter Innocentius II. bulla 11. nonas De* cembris an.1130. apud Clarum-montem conces- sa decrevit possidendam ecclesiam sanctæ Mariæ de Roca-bruna, de qua cum Garlno abbate Lirinensi litigabat. Ceffit e vita VI11. calendas Januarii, in claustro ante fores ecclesiæ humatus. XV. Pontius II.an. 1135. breve apostolicum ab Innocentio II. consequitur ; recensetur in chartis an. 1136.1140.1143. in earum postrema Franco frater ejus & Arnoldus nepos testes leguntur. An. 1149. ecclesiam S.Petri Belli-mon- tis cum omnibus pertinendis siiis concedit Jo- hanni abbati Floregiæ, iterumque Pontio abbati Floregiæ an. 1157. An. 1152. diploma pon* tisiciumei direxit Eugenius papa III. quo coenobio concessa enumerantur & confirmantur. XVI. PetruS II. tamen legitur a Petro de Sabrano episcopo Sistaricensi accepisse ecclesiam deGaianis, eidemque viciffim tradidisse ecdesiaS Tomus I. l E L A T E N S I S. <08 de Semproniaco, & quidquid juris habebat in ejusdem viUæ territorio, anno 1154. Fortasse Pontius circa hunc annum resignaverat, retento nomine abbatis. XVII. Girinus, anno 1167. mense Januario. XVIII. Johannes an. 1177. pactum iniit cum Raimbaudo Arelatensi præsule. An. 1180. memoratur in tab. Fran carum— vallium, ob donum decimarum in honore loci de Fomelz, & in territorio sanctæ Mariæ de Mari factum huic monasterio^ Deceffit autem caL Maii, jacetque in claustro. XIX. Guillelmus II., cui Lucius papa III. bullam indulsit an. 1184. quo etiam an. præsens fuit, quando Odo episcopus Valentinensis sacellum de CrussolCalæ-Dei dedit, cujus in charta authentica vocatur Fulcherius willelmus. XX. Algo an. 1187. ex tabulis Francarum- vallium > quibus consirmavit donum a Johanne abbate huic monasterio factum. XXI. Fulco de Cabanis annis 1189. 1193. 1198.1200. & 1203. Anno 1194. diploma Cæ- lestini papæ III. consequitur adversos quemdam e luis monachis Pontium nomine, qui certaS sibi monasterii possessiones nequiter vindicabat. Hugo de Baucio Raimundi Berengarii comitis Provinciæ bajulus, diremit inter hunc abbatem, & Guill. Cabacium de Trincatallis, litem motam pro captura sturio- nis* in fluvio Rhodano, quem uterque sibi vindicabat, ut notatur in tabulario Montis- majoris. XXII. Guillelmus III. de Bonilis ex priore sancti Antonii electus MontiS-majoris, anno vII. pontisicatus Innocentii papæ III. in mense Octobris ad sedem apostolicam una cum Petro rege Arragonum, Arelatensi archiepisco* po, & præposito profectus, inaugurationem & benedictionem accepit a pontifice sine contro- versia an. 1204.ubi & privilegia abEugenioIII. & Lucio itidem III. suo monasterio concessa, renovanda curavit. Anno T205. mense Julio vi- sitationis causa ad suum advocavit monasterium Radulsum de Castro-novo monachum Fontis- frigidi, & legatum sedis apostolicæ. AltercatuS est cum Falcone domus eleemosynariæ sancti Antonii Viennensis præposito, pro ædisicatione oratorii in castro de Mota, cui intercedebat Willelmus. Sed controversiam composuit H umbertus Viennensis archiepiscopus, judex electus a partibus, & oratorium ædincari conseniit abbas, certis tamen conditionibus, quæ jus Montis- majoris conservabant. Vide in abbatibus sancti Antonii chartam ipsam Humberti datam anno 1208. An. 1210. diploma tutelare obtinuit ab Ottone IV. adversus Guillelmum de Sabrano pro Forcalquerii comite se gerentem. An. 1212. vn. idus Aprilis, ipsi dominium castri de Be- duino restitutum est a Raimundo duce Narbo- næ, comite Tolosæ & marchione Provinciæ. Huic etiam Willelmus Forcalqueriensis comes filius comitissæ Adalaidis villam Pertusi cum toto ejusdem villæ territorio recognovit, quia, ut ait, audivit ab antiquioribus comitatus stri hominibus Willclmumquondam comitem For-