Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/347

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


6I9 ECCLESIA AR ABBATIA S. C AS ARII. MOnasterium sancti Johannis, modo sancti Cæsarii in civitate Arelatensi, vulgo S. Cesutre, sanctimonialium regulæ primo Cæsa- rianæ, deinde Benedictinæ huc usque addictum, in suburbio Arelatensi conditur a sancto Cæsa- rio, ex abbate Insulæ suburbanæ, Arelatensium prassule, finiente seculo quinto, aut ineunte sexto, ut leges in testamento ipsius fundatoris apud Saxium in pontif. Arelatensi & alibi. Anno 869. abbatiam hanc Rodlannus archiepiscopuS Arelatensis adeptus est apud Ludovi- cum imperatorem & Ingelbergam, ut suse nar*. rat Aymoinus lib. 5. degestis Francorum, cap. 13. & Guesnayus hisu Massil. fol. 258. Anno 1147. hoc idem coenobium ad meliorem vivendi rationem revocavit RaimunduS Arelatensu archiepiscopus, ut patet ex bulla Cælestini papæ II. Romæ VI. idus Maii, pontificatus anno 4. hoc est 1147. Neque vero multo post, videlicet 1153. bulla data Laterani yn. cal. Januarii, cura ejusdem cœnobii committitur Raimundo præfato, ab Anastasio summo pontisice, regnante Henrico imperatore, & Gaufrido ac Bertrando comitibuS. Rajambaldus Arelatensu arehiepiscopus consecravit no- vam ecclesiam S. Cæsarii extra muros Arelatis’ civitatis 111. non. Maii, asiistentibus multis no- bilibus viris & canonicis S. Steph. Arelat. ut docet MS. cod. Dom. archiepiscopi Arelat. SERIES ABBATISSARUM. I. S. CæsariaCæsarii A relatensis soror, &c. quæ obiisse dicitur anno 529. II. S. Cassaria II. junior dicta, in cujus gratiam Cæsarius, qui obiit 542. testamentum con- scripsit ; exstat in pontificio Arelatensi, apud Baronium in annal. eccl. an. 508. n. 33. & apud Cointium in annal. Franc. an. 542. n. 23. Cr- saria autem ad annum usque 559. rexisse dicitur, , cui & S. Cyprianus episcopus Tolonensis dicavit librum de vita S. Cæsarii. III. S. Liliola Fortunati carminibus lib. 8. c. 1. celebrata, cuju$ tempore Theudegildis regina Chariberti regis uxor, vitam religiosam in Cæ- sariensi parthenone duxit. S. Rusticulam quoque agente Sapaudo Arelatensi episcopo, in suo admisit monasterio anno 562. Obiit vero 574. ex Mabillonio inact. SS. ord. sec. II. in vita S. Rusticulæ, fol. 139. & seqq. IV. Rusticula, alio nomine Marcia, orta est RomaniS illustribusque parentibus in pago Vascionensi. Quinquennia a Chearonio repta,. qui eam ducere in uxorem cupiebat, cum foret nubilis, jussu Guntramni regis restituitur, ac Liliolæabbatissæ committitur ; in cujus monas- terio Deose consecravit, ac ita invirtutibuS profecit, ut Liliolæ fuerit subrogata anno 574. Etsi multis miraculis in dies sieret clarior, accusatur tamen apud Chlotarium regem Francorum anno circiter 614. quod occulte nutriret regem, seilicet aliquem filium Theoderici regis, quem ChlotaritiS cum omnibus liberis a se interfectum existimabat. Hac in acusatione patronum & defensorem habuit S. Domnolum Viennensem episcopum. Itaque rei veritate co* ’L A T E N S I S. L gnita, suo restituitur monasterio, ubi vitam in Christo clausit anno 632. cujus dies scstus celebratur XI. Aug. Ejus vitam scripsit auctor gri- vis & pene coævuS Florentius presoyter Tri- castrinus, qui eam nuncupavit Celsæ abbatissas postS. Rusticulam. Videsec. II. Bened. p. 139. V. Celsa post S. Rusticulam præfuit, suæ- 3ue magistræ vitam conscribi curavit a Floren* o ecclesiæ Tricastrinensis presoytero, qui eam huic obtulit abbatissæ. Destructio monasterii per SaracenoS plurimarum abbatissarum oblivionem attulit.Quæ sequuntur congk>batæ, abs- que certis temporis notis, in veteribuS Arelatensis ecclesiæ litaniis reperiuntur : VI. S.Eulalia, VII. S. Leocadia, VIII. S. Susanna, IX. S. Juliana, X.S. Eugenia, XI. S. Victoria, XII. S. Euphemia. XIII. S.Preminola memoratur in libro patriS Athanasii, aii tiajlMStanilelabntm aureum. XIV. Ermengarda memoratur in charta Ite- ni Arelatensis archiepiscopi, data an. 33. regnante Conrado rege, hoc est 970. XV. Eloyssa anno 992. ipsa dle ordinationis suæ ab Annone archiepiscopo factæ, Willelmum principem cum conjuge sua nomine Adalaxe, & filio nomine Guillelmo, qui ad monasterium venerant, rogavit ut monasterio inopi aliquid subsidii praestaret ex villis quas domnus Cæsa- rius Arelatensu antistes olim contulerat in stipendium sacrarum virginum. Qui libenti animo id promisit se facturum. XVI. Giletta memoratur in Willelmi comitis testamento anno 992. XVII. Adaluviz 997. in mense Decembri, 2110 Teudaldus cum Anselina conjuge sua & lia Blijarda se ipsos & sua quædam in manu ipsius dimittunt. XVIII. Gillella obiit anno 1026. XIX. Galburg is post annos, ut aiunt, triginta tres regiminis decessit anno 1059. XX. Ancelina I. al. Eiselina memoratur in 3uibusdam instrumentis quæ numericiS notia esti tuuntur. XXI. Eiselina II. 1158 & 1161. XXII. Jordana memoratur 1170. 1172. 1176. XXIII. Aldiardi$ electa fuit anno 1176. Anno 1182. Raimundus de Baueio cum fratribus suis & uxore dedit Aldiardæ & monasterio pascariade Crau & de Camargues. Memoratur in charta anni 1195. Anno 1194. AlphonsuS rex Arragonum comes Provinciæ, abbatiæ de Ulmeto, vel potius Silvæ Regalis fundator, dedit monasterio sancti Cæsarii sexaginta solidoS annuales solvendos die festo sancti Cæsarii, & statuit ut monachi eodem die Arelatem veni’* rent missam monialibus decantaturi.Item voluit ut quotieseumque novus eligeretur abbas, coram abbatissa juraret se & mos nunquam alienaturos bona dependentia a monasterio sancti Casarii. Memoratur hæc abbatissa anno 1201. in charta ecclesiæ Magaloncnsis, 1211. in transactione cum Gaufrido Tricastr. episcopo, I2It. 1218. Anno 1220. ab Honorio III. accepitbul- laS confirmationis omnium possesiionum & ju- rium monasterii fui, & a Friderico anno 1223.