Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/399

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


m ECCLESIA T R nici a Raimundo de Baucio, accesseratquc A instiper donatio a Johanne de Murolio secta, ltaque adierunt Clementem papam VII. ab eo tanquam a suprema propter comitatum Vindascinum domino jus poisidendi, quod investituram vocant, postulantes. Contra episcopus injuriam sibi inferri conquestus est ; iupre- mum enim hujus castri & territorii dominium sibi vindicabat. A d finiendam vero litem hanc partes consenserunt eam permittere judicio rectoris comitatus ; at quia sua sententia decreverit ignoramus. Porro controversia hac nondum composita, an. 1398. coeptis sancti Martini j de Ulmis olim Tricastint-nsis episcopi, tranila- tum fuit in novam ecclesiam conventus fratrum Minorum Valriaci *, ut tutum esset ab in- cursionibus militum Raimundi vicecomitisTu* renæ. Is avum habuerat Guillelmum Rogerii fratrem Clementis papæ VI. cujus favore, ac Johannæ reginæ comitissæ Provinciæ, immensas opeS&amplissimas toparchias compararat. Petro Rogerii, qui filius Guillelmi erat, ad summum pontificatum provecto ( hic Gregorii XI. no* mcn gessit) suit in ejus familia magna fortunarum & dignitatum accelsio. Gregorii nepos ex fratre Raimundus Rogeriusvicecomes 1 urenæ cum Ludovicum Andcgavcnsem Provinciæ comitem non æque beneficum expertus esset, coque mortuo ab ejus vidua Maria nihil impetra* re potuisset, adiit Clementem VII. Avenioni sedencem de injuriis sibi illatiS expostulans. A quo frigide exceptus, indixit bellum papæ, ac comiti Provinciæ, accersirisque ac coactis latronibus, prædonibus, & aliis ex tota pene Aquitania, Occitania & Provincia siagitiosis hominibus, Provinciam, comitatum Avcnionensern, & finitima loca, in his agrum T ricastinensem, continuis per decem annos populationibus attrivit, nc quidem rebus sacris parcens. • 1 Id caulæ fuit cur Dcodatus, ut ab hujusmo- modi incursionibus urbem & territorium tutaretur, pariagium faceret cum rege Francorum qui Deiphinatu potiebatur, cujus portio est pa- gus Tricastinensis. Itaque anno 1409. unanimi consensu canonicorum & civium urbis factum est mense Martio ; Sijfredui Tholoni dominus S. Galla, & lvonus de Arta balltvus Grestvaudani, tonstliarii Delphinales, & commissam pro parce Delphinali, in domo tpisuopali civttatis Tricastina toram R. in Christo patre D. Deodato de Stagno episcopo, prasentibus Berengario Alrici baecalau- feo in decretis prapostto, Thoma Pefenti archidia- cono &c. prasentibus etiam hominibus universtta- tis dicta civitatis &c.prajentaverunt sua commis- stonis litteras > necnon litteras fereni/jimi principis domini Caroli Dei gratia Francorum regis Delphini. Littcræ commissionis præferunt nomen Guillelmi de Arca domini Cornilionis cambellani & consiliarii regii, & gubernatoris Delphinatus, qui Præsatur se vidisse litteras regias & Delphi- 8. nales, datas Parisiis mense Novembri, an. 1408. continentes ad plenum confirmationem & ra- tisicationcm tractatus habiti inter se Delphinali nomine ex una parte, & R. in Christo patrem D. Deodatum episcopum Tricastinensem &c. J. C A S T I N E N S I S. Id circo mandat commissariis ut publicandl — hunc tractatum apud urbem Tricastinam solli- citi sinr, convocatu episcopo, capitulo, & populo. Cl Summa autem pactorum fuit regem Delphinum asiumi in communionem, pariagium, & societatem de bonis & juribus temporalitatis episco- pi tam in urbe Tricastina, quam in ceteris locis per instrumentum designatis, quæ simt castra de S. Restituto, de Balmis. deoolorino, omnibus denique ad episcopum nomine suæ cc- desiæ pertinentibus, excepto Stssæ siipremo dominio, quod alienare episcoponon erat integrum, juxta donationis ejus apices. Instrumentum illius ariagii excudi curavimus inter pro— c bationes.Circa jdem tempus Deodatus castrum I- de Balmis, excepta jurisdictsone alta, ut aiunt, quæ jus vitæ & necis tribuit, ex dominio episco- patus transtulit in nobilem HcctoIem dtCay- lario subprafcctum regium Delphi natus, sialvo hominio sibi debito, & si)is successoribusepi- sijopis TricastinensibuS, a dominis dicti castri : salva etiam appensioneinsignium cujustibet domini episi : opi Tricastin. per unam diem supra portampræfati castri, nuUa habita rationehujuS alienationis ; pratereaque retinuit jus lignationis in hujus toparchiæ silvis. Instrumentum hujus venditionis ratum est habitum a Guillelmo de Gardia Arelatensi archiepiscopo, a Deodato episcopo Tricastino, & a capitulo die 1. Apri* lis anni 1408. Pauso post anno 1409. hic epi— : scopuS diem suum obiit. LIX. JOHANNES III. Johannes episcepuS S. Pauli recensetur in actis concilii Pssani an. 1409. editis spicileg. to. VI. p. 363. inter præsules, qui huic lynodo per procuratorem adfuerunt, quæ de episcopo sancti Pauli Tricastineniis potius intelligenda ) quam de Leonensi in Aremorica putamus ; quia in sede Leonensi alium invenimus episcopum an. 1409. scilicet Guidonem, qui etiam legatum misit ad pra fatum concilium. LX. Raimundus III. De hoc episcopo jam locuti fumus in historia prasulutn Castrensium, ubi diximus eum ante pontisicatum hunc.T ricastinensem gessisse ; quo tamen tempore, non ita certum. Verisi- mile est ipsum huic dignitati nuntium remisisse aliquot annis, antequam Castrensem conscen »

dcret cathedram. Testatur autt m Boyerius ejus nomen inscriptum esse duobus vetustis episcopo* rum catalogis. Reliqua de illo requirenda lunt in episcopis Castreniibus. LXI. HUgo II. Hugo de Thcisiaco Sabaudus celeberrimi Johannis de Broniaco, cardinalis & episcopi Ostiensis, qui Johanncm XXIII. papam con- secrarat, consanguineus, ejusdem pontificis auctoritate cathedram episcopalem Tricastinorum consecutus est sub administratoris perpetui titulo. Cum enim canonici de eligendo episcopo disceptarent, ncc potuissent in uno suisicientia convenire sussragia, qui tunc pro papa se gerebat apud Aveniouem Johannes, a nno.inqtnuntj Zz ij