Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/402

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


W ECCLESIA TR dic 23. Martii anni 1507. quo tempore Roma-j netus de Vicnnois ipsi recognovit nomine Mar- garitæ de Bernes sua* conjugis, de omnibus quæ olim fuerant Gabriclis de Bernes. In tot concertationibus inter nostrum episeo- pum & canonicos, ejus erga ipsos caritas minime intepuit ; quippe ut Capitulum ditarer, pro uniendis cjusrhenl.T nonnullis sacerdotiis, plurimum laboravit, & prioratum sitncti Amandi quo a viginti annis potiebatur, in summi pontificis manibus resignavit. Anno MDxvI. fama cujusdam miraculi ad S. Restituti sepulcrum patrati motus pius episcopus, hujus simcti reliquias in decentiorem locum transtulit, proposuitque instituere ad ejus tumulum collegium sex pre(byterorum, qui horas canonicas persolverent. An. 1498. facta fuerat alia transiatio, scilicet sitncti Martini de Ulmis quondam Tricastinensis episcopi. Post elata simcti Restituti ossa Guillelmus episcopus mcnse Julio ejusiiem anni, in morbum incidit, quo monente difposuit domui siiæ ; & quidquid acquisicrat siii episcopatus tempore, siiæ legavit ecclesiæ. Quæ vero ex patrimonio habebat, testamento siio reliquit Galcherio fratri suo. Postea sacramentis nutritus & munitus, ad Deum migravit. Sepultus est in sacello Dei-paræ virgini in cœlum assumtæ dicato. LXVIII. ANTONIUS I. Antonius de Levi ex baronibus de Chateau- morant, Jacobi & Ludovicæ de Tournon sororis Francisci cardinalis, filius, primus fuit qui nominatione regis Christianisseni vi concordatorum cum Leone papa X. epiicopatum Tri- castinensem consecutus sit. At cum idem rex non pateretur novum præsijlem ab aula disce- dere, quod ejus opera ad regni negotia uteretur, Claudium de Tournon epitcopum Vivariensem consanguineum siium coadjutorem assumsit, & vicarium generalem instituit, cujus quasi pro- vicarius erat Alexander Adhemar archidiaco- nus. Antonius in aula detentus, maxime post captum & custodiæ mancipatum regem (regina enim ejus opera & consiliis adjuvari postula- rat) urbi Tricastinæ procuravit quatuor per annum nundinas, & diem mercatus lingulis hebdomadis, litteris datis anno 1525. Transtatus est ad metropolim Ebredunensem. LXIX. MrcHAEL. Michael de Arandia in Delphinatu ex nobili ortus genere defignatus est episcopus S. Pauli anno 15x5. aut 1526. eodem tempore quo Antonius ad Ebredutientem transivit cathedram. Ac- cesiit possesiionem initurus die Dominica, de- cima-septima Junii anni 1^6. magnaque pompa exceptus cst. Magnis siimtibus asseruit siuæ ec- clesiæ jus lignationis in silvis a Suza dependentibus advcrius Petrum de la Baume Sulæ dominum. Anno I ? 17. adfuit ordinationi Ludovici Pclisscrii Arauiicani episcopi, die 31. Martii. Anno 1535. comes’de Marea cum ala equitum urbem sancti Pauli ingressus, expilavit ; majus temphim spoliavit, thecas argenteas sacrarum rcl.quiarum, vasa siacra, ornamenta pretiosa, CASTINENSIS. 730 & quidquid ad sacrum pertinet ministerium diripuit, ita ut per sex menses in eo ceflaverit divinum officium. Michael tædio affectus, quod tantis malis occurrere & mederi non posset, anno 1539. abdicavit in gratiam sequentis, cum Christianisiimi regis & papæ consensii. L X X. Johannes V. Johannes de Joly nobili genere in Bresiia na* tus, patrem habuit Humbertum toparcham de Choin, patruum vero Johannem de Joly Domi- nicanum conventus Burgi in Bresiia, doctrina celebrem, Ebronensem episeopum siiffraganeum Ludovici cardinalis de Gorrevodo legati in Sa- baudia, & episcopi Mauriennæ ac Burgi. Johannes de quo ni*.c sumus acturi factus elt Tri- castinensis episcopus voluntaria cesiione Mi- cbaelis, qui fortasse intellexerat hoc viro po- tentisiimo Tricastinensem ecclesiam difficillimis hisi : e temporibus indigere, qui siiis divitiis posset ejus paupertati subvenire.Posiidebatenim Johannes multas toparchias, ipsumque Burgum Bresiiæ caput, fiduciaria emtione a Sabaudiæ regulo. Prospiciebat scilicet luctuosisiima illa tempora, quibus jam exorta hæresis afflatura erat multitudini rebellionem & effrenatam li- * centiam. Sed antequam tempestas hæc prorum. peret, aliam siia prudentia aut avertit, aut sedavit. Henricus II. rex qui deperibat Dianam Pi- ctaviensem, ei dederat V alentinensem ducatum, simulque mediam partem dominii & juris- dictionis in urbe sancti Pauli > & in aliis loci$ per pariagium de quo jam locuti fumus expres- sis. Accelsit igitur primus Penatus Gratianopo- litani apparitor, ut nomine ducissæ urbem aliaque loca apprehenderet. Intercesserunt episcopus & capitulum per siios ministros, causati videlicet primo initam fuisse societatem inter re- > gem & episcopum, &c. ea lege, ut partem quæ regi cesterat, ipse non posset alienare. 20. Urbem pagumque Tricastinensem minime esse appendicem aucatus Valentinensis & Diensis. lis rationibus victa ceffit Diana. Sed huic procellæ successit alia longe periculosior. Hæresis Calvini privatis primum in colloquiis instillata jam panem Galliæ infecerat. Irrepserant in urbem Tricastinam quidam hujus falsæ doctrinæ præcones, qui post multas nocturnas coitiones tandem e tenebris eruperunt, & libellis ad valvas etiam ecclesiæ affixis, doctrinam orthodoxam dicteriis & conviciis prosri-

derunt. Eo prorupit eorum furor, ut etiam in ’vigilia natalis Domini anno 1561. effractis januis majoris templi, omnes Domini nostri, siin- ctidimæejus matris, aliorumque sanctorum imagines dejecerint ac fregerint, aut flammis ab- sumserintj ncc pepercerunt sanctorum reliquiis, imo nec ipsi Domini corpori in altari asservato ; aras everterunt, sacram diripuerunt suppelle- ctilem, in archivum irrumpentes omnia documenta abstulerunt, & pleraque igni tradidere. Eflusi in vicos, plateas, vias, cruces omneS & alia religionis avitæ monumenta disturbant. Hac procella plerique civium abrepti, & quod magis deflendum, e clero & canonicorum col-