Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/47

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


z r ECCLESIA ALBIENSIS. a< in ejus pertinentiis, merum & mixtum imperium,. omnimodamquc jutil’dictionem, ea tamen sp reta sencscallum Carcassonensem, vel ejus vices gerentem, sibi vindicasse judicium de magistro Geraldo Costa, Petro Beuca, & aliis delatis de morte Sicardi de Graulheto clerici infra civitatem Albiæ interfecti, quia contendebant Sicar- dum familiarem fuisse Ratcrii de Penna, qui erat sub regis clientela : rex æquissimus suis litteris datis die 17. Maii, anno 1331. declaravit, Se non intendere quod sua sulva gardia tollant vel impediant jurisuicttonem episcopi s quapropter mandat suo lenescallo apud Carcassonam, aut ejus locum tenenti, ut quidquid attentarunt contra episcopalem jurisdictionem, revocent i ex authentico asservato in archivo episcopali Albiensi. Ultimo siui episcopatus anno, noc est 1333. Beraldus fundavit prioratum de Fargis, cui univit parœcias dels Arrnets, jtixta podium vulgo PuechBigon, & S. Martianæ prope Laf- curram. Eodem anno die 5. Januarii rogatus a Johanna S. Augustini apud Tolosam abbatis- sa, consensum præbuit fundationi novi monasterii S. Catharinæ in urbe Albia. Post mortem hujus episcopi Petrus dominus Varanbonis miles, senefcallus Carcassenæ & Biterris mandavit Petro Thoreni domicello regenti Carcassonæ, Minarbesii & Cabardesii, ut episcopatum Albiensem jure regaliæ ad manum domini regis caperet.Quod cum ad aures Petri de Altabessa procuratoris capituli ecclesiæ Albiensis pervenisset, ad dominum regem provocavit, & apostolos sibi dari petiit, contendens ad nullum regem pertinere jus regaliæ in epss- copatu Albiensi, sede vacante. Actum in mense Junio 1334. Quid vero secutum sit ignoramus. LVII. P E T R U S I. Petrus de Via nepos erat Arnaldi de Via cardinalis*, qui erat filius sororis Johannis pa- pæ XXII. legiturque adfuisse S110 patruo mo- rienti anno 1335. cum jam esset episcopus, ut observat Baluzius in notis ad vitas paparum Ave- nion. Sane electus Albiensis, & confirmatus dicitur mense Januario anno 1334. quem nunc dicimus 1355. Paulo post, videlicet Iv. cal. Martii, quo solemni pompa urbem est ingressus, adiit ecclesiam S. Salvii, & coram altari, Ra- thcrio de Penna præposito testatus est accessisse, non animo detrimentum afferendi privilegiis hujus ecclesiæ, sied orationis causa. Eodem an— ] no die 19. Junii Folcaldus Bituricensis archie- psscopus eum monuit ut adesset obsequii juramentum præstiturus 5 cui hominium fecit per sirnm officialem de civitate Albiensi, ejusque acceflionibus die 16. Octobris anno 1336. juxta siynodi provincialis decretum. Ejus tempore Pontius abbas Bonæ-cumbæ ad reformationem Albiensis capituli delegatus, quædam statuta episcopi jurisdictioni contraria rescidit die 14. Novembris anni 1335. De Petri morte nihil nobis occurrit. Sedem vero episcopalem Albien- sem non tenuit ultra annum 1536. LV1II. BERNARDUS III. In Gallia Christiana quatuor in partes aut tomos distributa, Bernardus cognominatus de Camicto, dicitur assumtus ad hanc cathedram anno 1337. 26. Julii ex registro Vaticani. Erexit monasterium Conceptionis B. Mariæ in urbe, ubi nunc sorores de Annuntiata vulgo dictæ ; ac dcsiit esse in vivis eodem anno 1337. sepultus in medio chori cathedralis cum hoc epitaphio. Anno ab incarnatione Domini nostrifesu Christi Mcccxxxvn. quarto kalendas mensu Decembris, obiifreverendus pater in Christo domnus Bernardus de Camiario divina clementia episcopus Albiensts, cujus anima & omnium fidelium defunctorum per mijericordiam Dei fine fine requiefe catin pace. LIX. GUILLELMUS VII. Curtiam gentem ex pago Mirapicensi qui erat diœcesis Tososanæ, ante Mirapicensis episcopatus erectionem, ortam opinatur Baluzius in notis ad vitas pap. Avenion. Guillelmum fuisse Benedicti XII. nepotem ex sorore, asseritur. Hic monachus factus apud Bolbonam ordinis Cisterciensis (unde postea dictus est Albus) ab adolescentia Lutetiæ in collegio ordinis Cisterciensis vulgo dicto Bernardinorum, philosophicis ac theologicis studiis imbutus, ipsaque doctora* tus laurea insignitus cum esset, deinde abbaS Bolbonensis, a Benedicto XII. anno 1337. renuntiatur episcopus Nemausensis decedente Ge~ rardo n.calend. Maii anno 111.ejus pontisicatuS ex registro Vaticano, eodemque anno Io.*De- cembris ad Albiensem sedem traductusssuccesiit Bernardo, ut ex eodem registro Vaticano compertum est.Episcopus factus bullam obtinet a Benedicto papa XI I.qua summuspontifex revocat omnes alienationes ab anni* 35.a prodecessoribus ejus factas, datam 1 v.nonas Januari i, pontificatus ejus anno 111. Sedes autem vacabat an. 1338.7. Januarii > eo quod ad cardinalitiam dignitatem evectus fuisset Guillelmus. Itaque die 18. Decembris inter presoyteros cardinales cooptatus, & donatus titulo sanctorum quatuor coronatorum ( mendose aliis simcti Stephani in Cœlio monte) sicque vocatus ad purpuram, brevi Albiensem ecclesiam administravit. Unde pauca leguntur ab eo gesta, quæ notanda breviter du- ximtiS ex actis publicis descripta. Guillelmus hominium exnibuit Philippo de Peia militi senescallo Bellicadri (Beaucaire) & Nemausi, pro castris de Marfaco, de Rofiaco, & de Monte-regali, die 11. Martii 1337. ubi & habetur quod Beraldus antecessor ejus idem praestiterit. Anno 1338. 13. Julii, bona episco— j patus in manum regis tradita ratione 20000. librarum fisco debitarum, soluta pecunia recuperavit. Eodem anno die 29. Julii sedem aposa rolicam appellavit adversos officialem Bituricen- sem, qui damnatum ab ipsomet episcopo fœne- ratorem absolverat. Cardinalis factus collegium Bernardinorum, ut vocari solet, Pari— < siis a Benedicto XII. incoeptum, absolvit, uti docet inscriptio præ soriouS apposita, sub ejus scuto gentilitio secto in duas panes, quarum B iij