Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/58

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


47 ECCLESIA ALBIENSIS. 48 * duo vetera monumenta infra edenda, ubi his sanctis adduntur Centafunctorum. Vide quæ di* ximus in Amelio I. Iii testamento Raymundi Pontii comitis Tolosani, & Gothiæ marchionis, quod noster Mabillonius edidit libri de re dipl. pag.572.quoplurima legavit monasteriis : inter illa enim recensetur monasterium sancti Eugenii de Viancio.Hanc abbatiam Pontius Comes Albiensis, donavit ecclesiæ sanctæ Cæciliæ, hoc est Albiensi, anno fecundo, ywo Ludovicus filius Lo- tharii, regnare coepit, post patris mortem, qui fuit Christi an. 1385. Tunc autem Viancii abbas erat Benedictus. Hoc cœnobium pos- tea datum fuisse monachis Aureliacensibussu- pra observatum est in Amelio I. Albiensi episcopo, sed anno 1204. ecclesiæ Albiensi restituitur. De Viancio per simoniam vendito Au- reliacensibus a Frotardoepiscopo, exstat notitia Feu potius libellus samosiis, de quo in eodem episcopo, Quamvis autem aliquandiu juris fuerit Au- reliacensium, canonicos sanctæ Cæciliæ illum locum semper sibi vindicasse verisimile credo ; unde inter cetera quæ sibi consirmari curarunt ab Innocentio II. bulla data an 1136. pontificatus ipsius VI. indictione 13. ecclesiasancti Eugenii de Vico-Viantii recensetur. 1 In monasterio sanctiEugenii ab initio monachos fuisse non dubitamus. Postea canonicos eorum locum accepisse mula infra dicenda Puadent. Attamen cum subjecti erant Aurelia- censibus, illos regulam sancti Benedicti secutos esse credimus. Nunc de abbatibus quæ occurrunt, videamiiS. Adalardus vivebat tempore Mironisepiscopi Albiensis cum quo fecit concambium, an. circiter 541. Vide chartam 11. inter instrumenta. Paulo post dedit ad precariam, tertiam partem cujusilam bosei, homini nomihe Guiraudo ; ut docet siequens charta. ■ PLacuit atque convenit inter venerabilem virum Adalardum abbatem Viancensis loco ecclesia sancti Eugenii, cum ceteris canonicis ibidem in Christo degentibus, ut aliquid de felva ipfius ec- cltfia, in precaria donare debuissent, quod ita vero & fecerunt. Igitur namque dedit ipse abba Adalardus cum certis * canonicis ad alio homine nomen Guirado, illa tertia parte de illo bosco de Lauro, qua Gariberga sancti Eugenii, vel Centa sanctorum donavit, & propter hoc donavit ipfius Guiraudus ad ipsa ecclesia S. Eugenii illa carta * parte de illo bosco de Lauro qua illi per parento- rum suorum advenit, ea vero ratione dum mo— 1 do Guiradus vivit, i/ ? * ; duas partes de illo bosco de Lauro teneat, & pssisuum discessum sancti Eugenii remaneat, & estipfius boscus jam dictus in Pago Albienfe, in ministerio Viancenfe, in aro * de Garxania. De repetione verosane fi quis vos ipst aut ullus homo fuerit, qui contra hanc carta precaria ista ire aut inquietare voluerit, componat vobis quod lex est, cum stipulatione subnixa. Facta carta precaria ista sub die feria Jeptima in mense Januarii, anno septimo regnante Ludovico rege. Signum Adalardi abbati, qui carta precaria istascri- bere vel affirmare rogavit. SignumAigulfi Causa- rio. Signum Benedictus. Signum Ingsterto Mage- fredus. Signum Saturninus. Signum Gaudentius. Donum hujus bosci de Lauro in sequenti continetur instrumento : sj Ili cum que aliquid ad alteri cesserit, profi- A^jteatur fi rem tantum cecisset : hac suntcau- sas gestas aut testas aut fcriptura, aut bona voluntas per omne sufficiat. Ego enim igitur in Dei nomen Gariberga femina, cedo vel dono ad illa Ca~ fa-Deisancti Eugenii, sancti Amarandi, sancti Carissima vel Centa sanctorum, illo bosco, «

« dicitur Lauro, &c. facta carta, cessio ista, sub die feria quinta anno fecundo, quod Radulsus rex ccepii regnare. Signum Gariberga, qui carta cessione ista scribere vel affirmare rogavit. Benedictus abbas præerat Viancio an. 987. Vide quæ supra diximus. Bernardus episcopus sive abbas sancti Eugenii legitur in veteri instrumento, cujus hæc lunt verba : Placuit inter venerabilem virum nomine Bernardum episcopum five abbatem cumsuis canonicis in ecclestasuncti Eugenii degentibus, ut terra ad plantandum dare de isset, quod & fecerunt. Dederunt namque ad aliquo homine nomen Bergaudo, Cr uxoresua Leutgardana aliquid de terra S. Joannis ad plantandum in pago Albienfe, in ministerio Vicncense, in loco qui dicitur Sicinio, &c. Facta carta plantaria ista sub die Mercoris mense Januarii anno 15. regnante Ludovico rege. II. Troclarense monasterium duplex erat, id est virorum & mulierum. Virorum cœnobium non longe a loco ubi habitabant moniales, abbatem habuit Evancium. Feminarum, quod præ- cipuum erat, conditur in pago Albigensi in loco amœno ad Tarnum fluvium a Chramlico S. Segolenæ patre, seu a S. Segolena, quæ non paucas virgines ibidem congregavit. Supra dixjmus S.Segolenam alteram patronam esse Albiensis ecclesiæ. Vide annales Mabillon tom. 1. ad an. 696. num. 42. S. Segolena prima Troclarensis abbatissa florebat circa an.77o. obiit vero die xxrv.Julii.qui apud Albigenses celebris est. Aliphia S. Segolenæ successit, qua regente anonymus quidam lanctæ hujus virginiS aequalis, scripsit de ejus conversatione & transitu. Seculo XI. siniente parthenium illud Massiliensi sancti Victoris cœnobio subjicitur, quod Pas- chalis papa II. an. 1114. confirmavit. III. Bella-cella monasterium pagi Albigensis memoratur inter illa plurima, quæ S. Benedicti ( Anianensu disciplinam receperunt. Conditum suerat a Vilsario viro illustri, in honorem sancti Benedicti. Situm erat super fluvium Aquotih *. Huic cellæ Ludovicus imperator privilegium concesiit, vn. idus Martii anno imperii 6. quo maxime cautum erat, ut abbatem libi eligere possent hujus loci monachi. Hæc sufficiant de abbatiis, quæ non exstant amplius. Abbatiæ quæ super sunt a hæ quatuor numerantur. S. Salvii in urbe. Galliaci ordinis S. Benedicti. Candelium ordinis Cisterciensis. S. Catharinæ ordinis S. Augustini fœm. a Dc Castrensi qux fuit olim diœccfis Albiensis, non loquimur, quia nunc erecta in sedem cpiscopalcm facta cst caput dlœccsis. Abbatia