Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/639

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


n„ ECCLESIA 3uamve parochialis ecclesiæ rector percipere. eberent, statuit anno ab incarnatione Domini MCLxxxvI. indictione IV. concurrente sixun- do, epacta xxvHI. xv. cal. Aprilis, lunaXXIV. Obiit pridie idus Junii, ex Silv.c-majoris necrologio. XIV. GAILLARDUS I. Gaillardus de Mota, jam præerat anno 11S6. ex antiqua charta monasterii Regulæ.in qua legimus aliquanto postquam hospitalarii paro- ciiias de Leujac, & de Paollai cœpcrunt mco- sere, Vasconiæ præsules iisdem auctores fuisse, ut quartam partem dccimx vini &bladi harum 1 parochiarum, monachis S. Petri de Regula quotannis darent— Actum in capitulo Regula anno tncarnat. Dom. m-C.l XXXVI. exijlcntc epi [copo Vajatensts tcclesta domino Gatllardo. Eodem anno subjecit canonicos Kegulares Belli-sontis, Silvæ-majoris monasterio. Anno vero 1190. Clemens papa III. & Richardus Angliæ rex Aquitaniædux5 decretum quo Elias prior, & alii Belli fontis canonici se suaque Silvæ-majo- tistaudante Gatllardo Vasutenst cpiscopo dederant, auctoritate sua roborarunt. Habemus btteras hujus episcopi quibus domum illam canonicorum Siivæ majori subjicit ; quæ notis temporis ( cart-nt. G.dc Mota reperitur adhuc anno 1215. in charta Siivæ majoris. In fastis ecclesiæ Va- satensis liber est Rubeus ad cujus marginem ad- scripttnn legitur Gaillardum hunc episcopum abdicato erilicopatu monachum induisse in monasterio Coronæ diœccsis Lemovicensis, ubi cum opinione sanctitatis efflavit animam idibus Julii ex Silvæ majoris necrologio. Decretum edit de numero decem & octo canonicorum non mutando. XV. ARNALDUS 11. Armldum quem in schedis ad nos miflis cognominatum de Pinibus legimus, produnt 1 variæ chartæ VafatenIes annorum 12204 1223. & Silvæ. majoris anni I226.Quidam ejus episcopatum ultra annum 1240. extendunt ; sed obstant quæ ex indubitatis instrumentis eruimus. XVI. RAIMUNDUS III. Raimundus Angliæ regi probe notus ab eo judex, imo potius pacis sequester constitutus, aquas de quibus inter S. Petri de Recula priorem ex una parte, & Henricum de Trubvilla regis in Vasconia sencscallum ex altera, gravis controvcrsia erat, ad S. Petri ecclesiam de jure pertinere censi.iit. Actum anno Domini mccxxx. j menje Augusto apud Burdigalam. Triennio ela- pso, anno vidcticet 123 ;. calendis Decembris sigillum suum Raimundus apposiiit, cum Ge- raldo Burdigalensi, cuidam instrumento membraneo, quo Giiillelmus de Bove-villa dominus dcDurallio, volentibus & consentientibus filiis suis, Arnaldo & Guillelmo, confirmavit venerabili cœnobio Regulæ, totum jus & omnes consuctudincs quas habebat in mercato de S. Airaldoecclefiæ Durassil patrono, in mensu- ris bladi, carnificibus*, sutonbus, fabris, & aliis ad mercatum memoratum venientibus. Tirnus I. A S A T E N S I S. uoo Datum apud Duras, prascntibut Raimundo abbate S. Frtmcrii, &c. Idem episcopus cum Geraldo Burdegalensi archipræsiile, visitantibus sacellum S. Lupi irt- ter duo maria, Silvæ-majori subditum, insigni- bus Sanctorum reliquiis recens ditatum, quadraginta dies de injunctis sibi poenitentiis relaxavit mense Junio, anno 1244. * Anno 1251. cum inter abbatem & monachos Silvæ majoris, una ex parte, ac urbis Burgensu ex altera, controversia esset orta, innovatæ inter ipsos concordiæ testis fuit, imo etiam auctor epileo- pus Raimundus. Anno 1258. notatur in charta Fontis-Guillelmi. Denique anno I26I.univit mensx episcopali ecclesiam deUsesta XVII. GUILLELMUS II. GuillelmuS quem legimus cognominatum de Pinibus, jam sedem obtinebat anno 1266. Anno 1270. inventum est vas in quo sanguis sancti Johannis-Baptistæ continetur ; quod in destructione urbis tempore proccilæ Normannorum fuerat absconditum sub altari. Anno 1273. instrumento de dote Beatricis delsinæ Vien- ncnsis, uxoris Gastonis vicecomitis Bearnen- sis sigillum apposuit, in loco simcti Georgii * Dominica in Ramis palmarum. Eodem anno juravit horni ni um 13. Martii regi Angliæ pro maneriode Bolders, &cliemelari scripto conquestus est quod per regem, sive ipsius ministros justitia in urbe Vasatensi Ipoharetur. ln Gallia Christiana fratrum Sammarthanorum lego ipsius ut episcopi mentionem fieri in publicis instrumentis. Efflavit animam 111 udus Apri* lis ex Silvæ*maj. necrologio. XVI11. Huco II. Hugo de Rupe-forti ab anno 1277. comparet in documentis variis. lpsi> seSente habita est synodus Ausciensis anno 1279. pro tuendis adversijs senescallum Vasi : oniæ ecclesiæ Vasa- t en fis juribus < qua de causit fcripta est siyno- dalis epistola, ad Edvardum regem Angliæ ducemque Aquitaniæ, tam ab Amanevo metropoli tano, quam ab ejusidem provinciæ episcopis, inter quos Hugo legitur inscriptus initio epistolæ. Anno 1283. mense Julio fecit cum Edvar- do I. Anglorum rege pacta illa quæ vocant pariag/umiquibus regem admittit in societatem dominii urbis, quæ prius erat juris solius episcopi & capituli. Edwardus vero ut gratum pro accepto beneficio se ostenderet.exemisse dicitur ecclesiam Vasatensem a jure regaliorum. V. C. P. dj Marea edidit l.4.hist. Bearn. c. 16. epistolam hujus episcopi & capituli Vasatensis, ad eundem Ed^ ardmh, quem rogant ne Ufum & cursum Morlanensis monetæ in sua diœcesi prohibeat.Hugo anno 1292.quasilam ecclesias univit mensæ episcopali.Pervenisse usque ad annum 1294. probatur ex charta Silvæ-majoris, quo Gavarreti doniinus prioratum dicti loci do- » Hic circiter finiendus ridctar cpiscopitu, Raitnundi ; etenim anno 1148. occurrit quidam G. qui Guillelmo rectori ecclefiæ de Mafcras fcholasttcis disciplinis op.ram navanti, facultatem tribuit decimas in sua diœcefi colligendi, ad fummam 50. lir brarum Turoncnstum. Sed forte pro G. legi debet R. Gggg