Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/684

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


iz8, ECCLESIA LA Sancius Gasconiæ princeps & dux, cathedra— i lem basilicam plurimis prædiis, decimis, vicia ac jurisdictionjbus dotavit ex patrimonio procerum Bearnensium, de quibus investiit ecclesiam fancti Juliani Lascurrensis, episcopali tum unitam. Toparchiarum autem hæc sunt nomi* na : villa Lascurrensis, vicus de Beneiaeo, de Garua, de Borderiis, deMeilho, &aliirecen- siti fusius apud historiam Bearnensem. Subscri- ptus memoratur in authentico Morlanensis chartæ, qua Centullus vicecomes BearnensiS, consilio w illelmi Ausciorum metrqpolitani, hujus Bernardi, & Amati Oloronensispræsulis dotavit ecclesiam in honore sanctæ Fidis Mor—. lanensis, sub regimine Cluniacensis monasterii.J IX. S A N C IU S I. Qui excepit Bernardum in episcopatu Sancius, forte idem est qui motam de monasterio fancti Petri Generensis quæstionem adversos Tarbeiensem seu Bigorrensem episcopum prosecutus est in concino Placentino, an. 1095. coram Urbano papa * II. præsente adversario suo, qui tamen tempore concilii, causa nondum judicata, e vivis excessit. Sancius vero, ut in lynodoClaromontana paulo post habita, de hac controversia sententia ferretur instabat. Porro ejus judicium Amato Oleronensi episcopo san— * ctæ sedis legato mandavit synodus, tollegamque & assessorem ei dedit Ausciensem archiepisco- f>um ; qu> moleste admodum ferens causam in ua provincia ortam & motam, alterius judicio permissam suisse, statim ac regressus est in No- vemp jpulaniam, diem indixit & locum, ad quem partes convenirent, in diœcesi Tarbiensi, non exspectato legato. At Sancius de formula judicii minime usitata, & de tota actione provocavit ad summum pontificem. Lis vero pendebat adhuc sub Guidone Sancii successore. Felicius ipsi ceffit aliud negotium de indu-. cendisin ecclesiam suam canonicis Regularibus. — In ecclesia Lascurrensi monachi tunc domino famulabantur, a tempore Guillelmi Sanciiducis ejusque uxoris Urracæ ; qui cum a sancta regula exorbitassem, adduxerunt Gastonem Benearni vicecomitem, utsuaderet episcopo, monachis expulsis, in eorum locum canonicos Regulares aamittere.Gasto tunc ex itinere Je- rosolymitano reversus erat, in quo multa præ- clare feliciterque gesserat. Deo gratias redditurus cogitavit de restauranda in clero ecclesia- stica disciplina, & de restituendo canonico ordine fecundum regulam sancti Augustini, ld- circo dedit cum uxore sua Talesa, ad honorem & utilitatem ecclesiæ Lascurrensis, clericis canonice secundum præfatam regulam vivere volentibus, eleemosynariam domum, quam pro siuorum remisiione peccatorum, ad sustentationem peregrinorum > aliorumque indigentium ædincaverat, cum omnibus jam a se datis huic loco & acquisitis, & cum decima parte omnium bonorum, quæ in siiis congregabantur, sive congreganda erant cellariis ; addito etiam alodio, id est terra, quam idem vicecomes & ejus uxor emerant a Raimundo-Willelmi de • Cuju » pap< privilegio pro S. Ægidii cœnobio subscripfit. SCURRENSIS. n<>o Ardeos. Cetera lege in vicecomitiS diplomate, quod datum est anno m. C. 1. epacta XIX.con- currente 1. indictione nona ; legiturque 1. v. hist. Benearn. P. de Marea c. x. Ibidem habentur litteræ Sancii episcopi, ex Lascurreusi chartario uti Gastonis diploma descriptæ, quarum tantum fragmenta quædam exhibenda putavimuS ; Anno M.c. 1. ex quo Dominus noster & redemtor humani generis de intemerato virginis utero nasti dignatus est, prastdente Paschalio Romana ecclesta papa, regnante Philippo Francorum rege, & G. Aquitanorum comite. Sancius Lascurrensis episcopus divini amoris igne succensus, consilio archi- episcopi Burdigalensium Amati, Romana quoque sedis legati, &R. Auxienssum archiepiscopi, & O. Olorensis episcopi » constlio quoque G. * vicecomitis Bearnensts patria, aliorumqueprincipum, con- stderans evangelii dictum, non posse duobus ser- viri dominis, in ecclesta sua sedis, videlicet B. Maria Lascur. Regulares canonicos instituit. Prius namque irregulariter, & fine aliqua regula districtione vivebant, neque communiter, neque convenienter Deoservire videbantur. Supra memoratus vero S. * prasul destderans illos quast pastor gregem suum ab erroris via revocare, & in rectitudinem semitarum dirigere, & stcut qui redditurus erat rationem in tremendo Dei judicio, de talento a Deostbi credito t & ut attentius, & stne aliqua seculari instantia possent interesse Dei ser- vitio, eos prasentisuculi rerum omnium proprietati abrenuntiare fecit. Et ut nullam soUicitudinem, atque necessitatem victus scilicet & vestitus sub regulari dtsciplina exissent es paterentur, hos honores ab hominibus bonis ecclesta B. Maria datos, & partim per eundem episcopum adquisttos illis assensu & firmavit. Ecclesiam scilicet deCarressa cum tota decima, ecclesiam de Mureg cum appendiciis suisæcclestam S.fohannis de Podio cum decima, &c Addidit Sancius quarum partem panis ( & vini archidiaconatus de Bigbilh, & justitiam ecclesiarum & decimarum, aliorumque placi » torum s exceptis tribus, clericorum videlicet in peccatis permanentium ; missarum quoque & pœnitentium oblationibus. Et si forte in his duellum, vel aliqua divisio advenerit, damnum * eis conccsiit. Additur in chartario : Post multa vero tempora supradictus Sancius venerabilis episcopus videns multiplicari conventum canonicorum, concessit eis donum in perpetuum observandum, ut in uno quoque anno, in festivitate S. Maria Septembris, darentur eis quadraginta modii de tritico. Postmodum A. * episcopus successor illius in eadem . festivitate decem modios insuper omni anno dari ’constituit. Dedit etiam eis ecclestam de suncta Confessa ex integros pro qua unum rusticum apud llhe donavit Gm. * abbati de S. Juliano reclamanti, se in ea jure hereditario dicenti jus habere. Omnia ecclesiæ huic collata confirmavit postea Paschalis II. anno Christi 111 « . fui pontisica- catus anno decimo quinto, Guiaone jam sedem Lascurrensem obtinente, de quo mox. Porro Sancio gubernante, coram Talesa vicecomi- # Damnum ibi fignificat mulctam pecuniariam, quam pendere tenebantur, qui duello decertantes Vincebantur, aut in examine per ferrum calidum caula cadebant, ut exponit Vir cruditistimus P de Marea.