Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/69

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


69 ECCLESIA CASTRENSIS. 70 si, memoriam conservavit sapis sepulcralis, cui incisa olim legebatur in choro a parte dextra majoris altaris hæc inscriptio relata in elencho episcoporum Botelli : Ego Stephanus de Abavo humilis ecclesiæ Cafirensis episcopus. hoc couditus tumulo obdormio in Domino scioquod Chri- stus a mortuis resurrexit, & credo quod resurrecturus sum in novissimo die 1 hanc docui vivendo, & mortuus hanc ipsum profiteor. Meminit Baluzius in notis ad vitas paparum Avenion. col. 838. epistolæ Innocentii VI. scriptæ ad Pontium Urbevetanum, & ad nostrum Stephanum Castrensem episcopos. V. P E T R U S I. Petrus qui successer datur Stephano an. 1359. die 21. Septembris, facultatem dedit Raimun- do Saisse civi Castrensi fundandi Castris mo- .nasterium Cartusianorum, schedula scripta in domo episcopali suburbana, quæ egregio opere in loco amœno ad Agutum flumen exstructa eso Anno 1360. legitur exsecutor litterarum aposto- licaram pro ecdesia Albiensi. In actis consisto- rialibus Vaticani dicitur creatus cardinata die 22. Septembris anno 1368. si fides debeatur his qui inconsiciendopræsulum Castrensium catalogo nos præcesserunt, quod nonnullis persuadet < ipsum esse Petrum de Banhaco, sic dictum a loco ubi orniS est in Marchia Lemovicensi, non procul a Belaco. Hic suit abbas Montis-majoris m Provincia, prope Arelatem, referendarius Urbani V. & episcopus Castrensis paulo antequam cardinalitia ornaretur purpura, quod factum est die 22. Septembris anno 1368. Obiit Vi- terbii an. 1369. die 7. Octobris, jndevero cadaver ejus relatum est Mortuum-mare in Marchia Lemovic, ubi jacet in ecdesia patrum Au- gustinensium, prope Petrum de Mortuo-mari, Autisiiodorensem episcopum, cum hoc btevi epitaphio. I Hic jacet D.D de Bagnaco, fancta Romana ecclesiæ cardinalis, qui ooiit xxv. Septembris anni MCCCLXIX. De eo fuse Baluzius in notis ad vitas paparum Avenionensium. Verum Petrus de Bagnaco non est idem ac Petrus quem ostendimus episcopum fuisse Cas- crens. an. saltem 1359. nam primo P.de Bagnaco non fuit consecratus episo.nisi an. 1368. & alter Petrus an.saltem 1359. De consecratione episcopali Petri de Banhaco itaÆgidius Bellamera in cap. ^uod ficut.. de elect. Fuit tempore D.’Urbani y. in Monte-Flascone tunc interrogatus (Johannes j de Lignano) a domino tunc abuate Montss-majo- ristquifunc consecrabatur ad ecclefiam Castrensem. & fatim suit creatus cardinalis. Porro cardinalium collegio suit allectus 22. Septembris anno 1368. fecundo Petrus quem diximus sedisse Cas- tris anno 1359. non pervenit ad annum 1368. jam enim a nno 1364. sedebat ejus successer. V I. RAIMU ND US L Raimundus de Sancta-Gemma prius suit decanus ecclesiæ collegiatæde Burlato, in pago Albigensi, quam instituit Johannes papa XXII. contulitque decano & canonicis jus eligendi epis- Tomus L copos Castrenses, una cum Castrensis capituli monachis, ut nos docet Baluzius in notis ad vit, paparum Avenionensium. Hinc minime mirandum ipsum electorum suffragiis ad episcopatum hunc pervenisse. Porro electus dicitur ultima die Maii anni 1364. certe multis indubitatis testimoniis probatur ejus episcopatus an. 1366. ex chartisArdorelli, & an. I36S.ex rescripto Urbani papæ yepro episcopo Lodovensi, cujus suit exsecutor noster Raimundus. An. 1369. transigit cum Cartusianis suæ diœcesis. Anno denique 1374. mors ejus in actis publicis inscripta legitur. Jiffimulare tamen non licet quæ pugnant contra Raimundi episcopatum, quem diximus a mense Maio anni 1364. ad annum 1374. Ca- strensem implevisse cathedram. Nimirum post ejus electionem eodem an. 1364. episcopus Castrensis alius nobis occurrit in tabulario viceco- mitatus Narbonensis, nomine Nicolaus de Vays, Castrensem se præsatus episcopum, an. 1364. die 22. Octobris in pactis matrimonii Aimerici vicecomitis ac domini Narbonæ, cum Beatrice filia Mariani comitis Gothian & vicecomitis de Basse, qui Nicolao suas vices auctoritatemque hoc in negotio præscripserat die 25. Aprilis an, 1364. Inde conjectamus post Stephani episcopi mortem, plurimos de episcopatu contendisse, ex quibus suit iste Nicolaus de Vays, oui forte par$ capituli in sussragiis faverat ; qui etsi cedere eoactus, inanem & vacuum episcopi titulum re- tinere voluit. Sed id minime dubium reddit pontificatum Raimundi. Alius nodus adstringitur ex consecratione Petri de Banhaco in episcopum Castrensem, pau’ so antequam collegio cardinalium sociaretur y an. 1368. mense Septembri Sed verisimile est hac ordinatione facta apud Montem-Flasconem in Italia, oollatum fuisse honoris causa titulum episcop atus Castrensis in Italia, nonCastrensis in Gallia & Occitania. Ceterum merum titulum accepisse Petrum inde conjectamus, quod in ipsius vel testamento vel epitaphio, nulla ejus epilcopalis dignitatis mentio fiat. Quod (pectat ad tempus mortis Raimundi, Hlud indicat Cartusiennum Castrensium ne- crologus liber, in hunc modum : Obiit v. Decembris’anniMCCCLXXIV’.DominusRaimundus de Sancta-Gemma epijcopus Castrensis, qui dedit pro initio ecclefia nofira mille fiorenos, & volebat eam consummaresolemniter, nifi fuisset morte pra- ventus. VII. ELIAS. EDas Cognominatus de Donzenaco, ortus ex nobili & antiqua apud Lemovices gente Ven* tedorensi, filius erat Ebbonis de Ventedoro, ex Galliena silia Geraldi de Malamorte domini Donzenaci oppidi Lemovicum, inter Brivam & Usercham ; ut edisserit Baluzius in notis ad vit. paparum Avenion. Idem observat Eliam simul fuisse Patavinum episcopum. Memoriam hujus Siræsulis conservant non modo tabulæ Castren- es annorum 1375.78. & 83. sed etiam aliæ. An. 1377. die 15. Februarii interest actis pro asiignan- da congrua portione vicarii, in ecclesia de Rupe- curva instituendi > ut dicemus in Alienorde