Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/694

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


i3o9 ECCLESIA BAIONENSIS. 1510 ris religiosus, clericis & monachis. Vigente domno aposuolico Romano pontifice Benedicto, regnante Hugone Magno * rege Francorum, imperante duce GasconiaWillelmo Sancio. Sig.Arsuvi qui hanc fieri vel confirmari jussit. Sig. archiepiscopi Auxiensus Odonis. SigFWasuonis Centulli vicecomitis. S. Lupi Anerii vicecomitis. S. Arnaldi Lupi vicecomitis Aquensis. S. Salvatoris abbatis sancti Severi. Si quis contradicere voluerit, repetitio ejus ad nihilum redigatur, & nisu resupuerit, victus canonicalijudicio anathema sut. Hanc finium designationem confirmavit rescriptum Urbani 11. pontif. v. idus April. indict. xiII. anno Incarnat. 1106. item alterum Cælestini III. 1194. *n quo sines Laburdensis episcopatus explicantur his verbis : Vallem qua dicitur Laburdi. Vallem qua dicitur Arberoa. Vallem qua dicitur Orsais. Vallem qua dicitur Ciz-ia. Vallem qua dicitur Baigur. Vallemssua dicitur Basuan. Vallem qua dicitur Lerin. Vallem qua dicitur Lejseca. Vallem qua dicitur Ocarzu ujque ad S.Sebasuianum. Ex hoc pervetusto instrumento habemus patronam Baionensis ecclesiæ esse Deiparam Virginem. In diœcesi 102. ecclesiæ parochiales numerantur, 72. in ditione regis Franciæ, & 30. sub regis Hispaniarum dominio. Porro anno 1566. Pius papa V. ad petitionem Philippi II. regis Hifpania- rum, mandavit ut infra sex menses episcopus Baionensis & archiepiscopus Auxitanus vicarios & officiales ex Hifpaniarum regnis oriundos deputarent in regno Navarræ in provincia Guipusi : oa, qui parochias diœcesis Baionensis in dictis regno & provincia sitas nomine episcopi regerent ; alio- 2uin Pampelonensi &Calaguriranensi episcopis mandat ut essdem parochiis provideant, ne in .utheri, aut Calvini erroreS incidant. Cum pontisicis mandato defuissent Baionensis & Auxitanus præsiiles, 30. parochiæ a Baionensi diœcesi distractæ sunt. Intra hujus diœcesis sines duæ sunt abbatiæ ; una in Francorum ditione, scilicet Leunsium ; alia, quam appellant Urdacium, intra Navarræ sines, sub Hispaniæ regis potestate. De iis seor- sim infra nobis agendum. In urbeBaiona sunt septem religiosorum aut monialium familiæ, Dominicanorum, Fratrum Minorum, Carmelitarum, Augustinianorum, Minorum Capucinorum, qui admisii simt anno 1615. Virginum S.Claræ filiarum, & earum quæ a B. Mariæ V isitatione nomen acceperunt. Minores dicti Recollecti conventum habent apud fanum S. Johannis Luzi. Nunc vero episcoporum, qui Baionensem ecclesiam rexerunt, historiam e tenebris eruamuS. EPISCOPI L APURDENSES, ET BAIONENSES. IN sierie Lapurdensium & Baionensium præ- sulum ad nos missa, primus episcopus legitur Iscassius, qui notatur ad annum 381. Verum nullis rationibus muhitur sententia quæ huic primo patrocinatur antistiti. Aliis placuit primatum hunc conferre in quendam sanctum Sulpicium episcopum, quem alii Baionensem, Bajocensem alii ecclesiam rexisse contendunt. In veteri martyrologio quod exhibet Spicilegii tomus IV. legitur ; VI. cal. Februarii Sulpicii episcopi i sed ejus episcopalis reticetur sedes. Ex vulgata Lapurdensium opinione, B. Leo cum Rotomagemem pontisiaatum gereret, in Hispaniam a Romano pontifice ad confirmandos Christianos in fide a Saracenis vexatos legatus, Baionam appulit, ibique dum vitæ exemplo & sacriS concionibus rem Christianam promoveret, a pi ratis & facinorosis hominibus quorum vitia insectabatur cæsijs, Divorum albo inscribi meruit die primo Martii, regnante Carolo Simplice ; siorebatque anno Christi 900. In antiquo breviario Baionensi, Leo dicitur Lapurdenses cum Eleutherio & Gcrvasio sociis, fidei mysteriis initiasse, ejus- que officium in proprio ecclesiæ tanquam patroni celebratur. Attamen ex nostrorum antistitum albo (ita loqui cogit amor veri) S.Leo expungendus videtur : nam quæ de eo narrantur, omnia fabulam redolent, nec ulla vel umbra veritatis, aut verisimilitudinis, ejus episcopatus potest stabiliri. Et vero quod ar- . chiepiscopus Rotomagensis fuisse dicitur, omnino fassum est. Nam in nullo antiquo aut re- centiori ante Prevotium archiepiscoporum indice reperitur. Certe abbas sancti Sigiranni, eo in officio quod de eodem sancto composiiit eum sincere fatetur non fuisse episcopum. De’eo consiilendus est Bailletus ad diem 1. Martii, ubi pernegat eum cathedram obtinuisse Rotomagensem. Gumbaldus, frater ducis Vasconiæ, omnes fere ducatus illius episcopatus obtinebat, anno circiter 977. Unde non temere possumus conjicere Lapurdensi eum ecclesiæ præsuisse. Attamen id certo non constat. Itaque primus de quo dubitare non licet hujus sedi$ episcopuS estArsius. I. A R S1U S, vel ARSIVUS. Arsius tempore Benedicti papæ VII. Lapur- densem gubernavit ecclesiam anno circiter 980. Ipsius sollicitudini debemus circumscriptionem diœcesis, & limitum ejus desinitionem, quam exhibet vetus illud monumentum jam a nobis in exordio præmissum. Nec plura nobiS siippeditat de hoc episcopo tabularium Baio- nense. Porro hic Arsius videtur idem esse ac Arsias Racha, de quo in epiPcopis Oloronensi- bus & aliis jam actum. II. RAImundusI. Raimundus dictus Vetulus episcopatus Va- » OihsnartiM « iftimat Hugonis Magni nomen hic a Kcentioti aliquo add tura, dum illud nonumcatum cl>2stulan. iascrcBdum « urarct. sconiæ