Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/695

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


ijit ECCLESIA B sizoniæplerosquepossedit ; scilicet Vasatensem, p Adurensem, Aquensem, Lapurdensem, Oloronensem & Lascurrensem. Sedebat ab anno 1025. ad annum circiter 1059. III. Raimundus II. Raimundus dictus Junior, fenioris nepos, ex fratre an ex sorore ambigimus, cum jam Vasatensis præsul esset, hortatu Austindi metro- politaui Ausciensis, accedenteque Nicolai sum- mi pontificis auctoritate, Laburdensis eccle- siæ regimen capessivit ad ipfam restaurandam, quod feliciter est exsecutus. Nam cum bona episcopatus invenisset dilapidata & distracta, inquintione diligenti adhibita, didicit ea esse in g Lapurdensis vicecomitis dominio. Is tunc erat Fortunius-Sancius, quem episcopus adiit fratremque ipsius Lupum-Sancium ; & ab eis obtinuit ut de iis quæ vehit propria posiidebant, partem ecclesiæ restituerent. Chartam integram de hac restitutione, ex libro aureo de- scriptam, quam Petrus de Marea suis de historia Bearnensi lucubrationibus inseruit, edi curavimus inter instrumenta. Sedit hic antistes ab anno circiter 1059. ad 1063. Vivebatque tempore Rogerii seu Otgerii Convenensis episcopi ; nam legimus in chartario Aquensis ecclesiæ Raimundum II. Laburdensem episco-q fum olim priorem Ausciensem testatum esse etrum abbatem Simorræ, clerico in extremis posito poenitentiam dedisse. IV. BERNARDUS I. Bernardus patria Astaracensis, exElectensi monacho creatus est Laburdensium episcopus. Anno 1106. a Paschali II. bullam protectionis obtinuit. Quandiu sedem hanc tenuerit ignoramus. Jam ad aliam migrarat, scilicet adAu- xitanam metropolim anno 1118. ut in Au- sciensibus archiepiscopis probavimus.Huic præ- suli catalogus recens factus & nobiscum com- municatus præmittit Guillelmum quendam^ ignotum Oihenarto & Sammarthanis. Is forsan est Willclmus de quo mox agemus. V. GARSIASI. Etsi de illo antistite nihil inter vetera nobis ocCurrerit instrumenta, obsequamur tamen doctis viris, qui de Lapurdensibus episcopis ante nos scripsere. Omnes enim Garsiæ episcopi meminerunt ad annum 1120. Plurima suæ contulit ecclesiæ, cujus fuerat canonicus, & archi- diaconus de Maya. VI. WILLELMUSI. J Ex tabulario Sorduæ prodit hic episcopus ; ibi siquidcm legimus Guillelmum totius Aqui- taniæ ducem fidium Guillelmi donum a sijo patre factum ecclesiæ sancti Johannis-Baptistæ de Sordua, confirmasse propria manu subscribendo. Porro in diplomate testes leguntur Guido Lascurrensis ab anno 1115. ad 1141. episcopus, Gasto Bearnensis vicecomes ; & Willelmus Lapurdensis præsul. Guillelmus Aquitaniæ dux nujus privilegii auctor anno 1157. Gasto vero vicecomes anno 1131. obiit ex Oihenarto. Ex- Tomus /. A I O N E N S I S. 1312. quibus observationibiiS colligi posset Willelm i episeopitum conclusum inter annum circiter 1120. & 1131.Sed annis paucioribus constitit.ut jam probaturi sumu$. VII. RAIMUNDUSIII. Raimundus cognomento Martrius. S. Severi in capite Vasconiæ monachus, ex nccrologio ejusdem mohasterii nobis innotuit ; ubi etiam quo tempore episcopatum vitamque reliquerit notatur. Ipsi G. Aquitaniæ dux mediam partem urbis Baionæ concedit diplomate quod inter instrumenta habes. Ejus obitus ita notatur in laudato necrologio : x. cal. Maii obiit bona memoria Raimundus episcopus Laburdensis ecclefia & monachus nostra congregationis in cap. Va- sconia M.c.xxv. VIII. A R N A L D U S — L U P U S. Arnaldi-Lupi cognomentoBessabuti nomen in omnibus catalogis reperimus ; quamquam nullibi quidnam gesserit lcriptum legatur. Re- centior catalogus eum revocat ad annum circiter 1141 ; IX. ARNALDUS I. Arnaldus hic alter cognomento Formatellus sedebat anno 1149. inquiunt post Oihenartum Sammarthani fratres. Consi : ntit recentior ca- talogus. X. FoRTANERIUS. Fortanerius præsuit circa annum 1150. Exstat in chartario Baionensi documentum vetus oppignerationis decimæ sancti Martini sactæ a comitissa seu vicecomitissa Maritimæ * pro qui—’ busdam solidis quos Navarrus vicecomes ejuS natus iterum Fortanerio episcopo pignori obstrinxit. Sed quia eo tempore tantum valebant Pictavini, quantum* Morlani, staturum fuit, ut si dictus Navarrus decimam de manu Baionen- sis episcopi sijlvere vellet, & Pictavini minoriS essent pretii quam Morlani, tot daret Pictavi- nos, qui Morlanis æquivalerent Spondente Ber- trando vicecomite Baionensi, & filiis Petro- Bcrtrando, & Arnaldo Bertrando : hæc ex tabulis apud Petrum de Marea lib. 4. cap. 16. Fortanerius a Richardo filio Henrici Anglo- rum regis confirmationem obtinuit doni medix civitatis quod Raimundo de Martres fecerat Guillelmus Aquitaniæ dux, teste Willelmo- Bertrando episcopo Aquenli. Ejus tempore Bertrandus vicecomes Baionensis consilio baronum siiorum desinivit quid Laburdenses & Arboreæ homines ex hac vita migrantes dare deberent episcopo.Chartam retulimus inter in— 1 strumenta. Petrus Bertrandus velBertrandi vi— 1 cecomes Laburdensis ecclesiæBaionensi donum facit in manu Fortanerii episcopi. Hoc auteni siefi debuit anno 1170. quo Pecrus Bertrandi Bertrando patri vicecomiti succeifit, neque vero ultra differri potest ; etenim eodem anno se- dem Baionensem ceflisse alteri cogimur dicere, ex infra scribendis. Fortanerius sive Forto, ex a Solidi ia. urbe ralgo o que est Bencantix provfa’ « is 9 cuso Oooo