Pagina:Gallia Christiana, 1715, T1.djvu/79

E Wikisource
Jump to navigation Jump to search
Haec pagina nondum emendata est


8* ECCLESIA MIMATENSIS. 90 dum monasterium, sub jure abbatis S. Thco- fredi. Exstat charta lib. \ 1. diplom. num. 148. P— 572- XVI. RAGAMUNDUS. Ragamundus, qui & Raimundus, cujus nomen in rabulis an. 1029. & 1030. reperitur interfuit concilio Bituricensi an. 1031. cujus acta habes tom. IX. concil. Labb. & Lcmovi- censi eiusdcm anni. Notatu vero dignum est eum esse primum, qui dictus fuerit Mimatcn- sis episcopus Anno 1036. B. Privati corpus Anicium transtulit, miraculorum virtute conspi- cuum, de quo in oflicio sanctorum Mimaten- siurn. B XVII. ALDEBERTUS. I. Aldebertus autHildebertus de Peire, ex nobilissima familia de Petra, Edelbcrtus etiam nuncupatus, subscripsit decreto electionis Icte- rii Lemovicensis ep.factæ in synodo pridie nonas Jan. an. 1052. quod vide tomo IX. concil. Lab. p.I6q. DeditCanonicam( la Canourgue) sancto Victori Malliliensi, cujus donationis factæ an. 1060. authenticum exhibemus inter instrumenta. I ste episcopus cum fratre suo Austorgo fundavit monasterium de Cyriaco, evocatis e Malsibensi S. Victoris coenobio monachis, in _ quo postea religiosam vitam amplexus est & *« professus Urbanus V. papa, Guillelmus deGri- saco ante assumtionem vocatus. Charta fundationis, quæ inter instrumenta est fecunda, legitur data xvn. cal. Aprilis an. 1062. Cœnobium autem illud collegio Ruthenensi societatis Jesu nunc unitum eit. Ratam habuit donationem ecclesiæ sancti Hilarii sitæ supra flumen Espadone factam ab Icterio de Solomaco, coenobio Gellonensi, seu S. Guillelmi, ex ejusdem loci tabulis. XVIII. GUILLELMUS II. Addendus est Mimatensium præsulum sylla- bo Guillelmus hic, & quidem post Aldeber- tum I. in charta namque eccleliæ sancti Flori legitur, dum Urbanus II. ecclesiam & majus altare consecraret vn. idus Decembris 1095. Guillelmum Mimatensem episcopum duo altaria consecrasse, alterum a dextris majoris altaris in honorem B. Mariæ, alterum a sinistris in honorem sanctorum Innocentium. Hæc nos docet noster D. J. Boyer, qui chartam inl- pexit. XIX. Robertus. Ejusdem eruditi viri diligcntiæ debemus episcopum hunc, qui in charta Cantogili ( Chan- teuge) nunc prioratus a Casa-Dei pendentis, olim vero aboatiæ in Arvernis non longe a Brivate, invenit eum notatum & commemo- , ratum mense Septembri anni mxcviiI. a. XX. ALDEBERTUS. II. Filius fratris Aldeberti episcopi, de quo paulo antea egimus, erat hic præsul, qui erga patruum aliosque propinquos pius, anniversarium pro ipsu instituit calendis Maii, in ecclesia Mi** matensi, anno 1109. Idem Cyriacense monas*. tcrium multis locupletavit benesiciis. l r C XXI. GUILLELMUS III. Ecclcsiasticæ disciplinæ in sua ecclesia rcsar— 1 cicndx cupidus prælul hic septcmdccim eccle- siassuæ diœcesis cesiit canonicis, ut vitam profiterentur fecundum regulam sancti Augultini, juxta diploma Callisti 11. pontificis maximi an. 1123. datum Laterani xv. calend. Aprilis, cujus exemplar in archivis capitularibus. Occurrit an. 1133. in charta ecclesiæ Albicnsis, quo an. in Anicicnsi conventu constitutionem fecit cum Umbcrto Podiensi, & Gaucerando Vivaricnsi episcopis, in gratiam sodalium hospitalis Po- diensis. Eam una cum epistola Umberti Podicn- sis episcopi ad eanrdem rem spcctante, inter inl- trumenta Aniciensis ecclesiæ edituri fumus. Constat dictum Guillelmum vixisse usque ad an. 1150. ex diversis recognitionum & hominiorum tabulis, Roma per barones Gabalitanos de Petra & de Randonc ipsi redditis. XXII. ALDEBERTUS III. Aldebertus de Tournel cognomento Venerabilis, oriundus ex vetusta & illustri familia de . Tornello in pago Gabalitano, eligitur antistes ’epræposito Mimatensis ecclesiæ anno 1151. nam in compositione ejusdem cum Guillelmo abbate sancti Victoris Mafliiiensis, annus Christi 1155. appellatur quintus ipfius episcopatus. Hic prælul plurima excepit hdelitatis cliente- laris sacramenta, Romæ sibi exhibita, & Euge- nii 111.papæ delegatione controversiam compo- suit inter Petrum Anicienlem episcopum, ac vicecomitem dePolignaco, al. de Podemniaeo (Polignac.} Is antistitum primus recognovit regi Ludovico VII. Juniori episcopatum suum esse de corona Francia < « , cui & successoribus rex Gabalitani comitatus jura confirmat hoc -J diplomate, ex archetypis tibulis depromto : Ego Ludovicus, &c. Corpus sancti Privati relatum fuit ab eodem præsule Aldeberto. Adhuc sedebat anno 1187. ex charta b venditionis factæ a Boumundo filio Buchardi de Petra, hoc an. U rbano papa, Philippo Francorum rege, & Aldeberto episcopo. Stephani Tornacenlis episcopi cpist. VI. adnos- trum scripta est Aldcbertum. XXIII. GUILLELMUS IV. Guillelmus de Petra eligitur an. 1 i 8 7. quod confirmatur ex charta Mercoriæ, in qua E annus Christi 1207. indict. x. dicitur vige- simus ejus episcopatus. Ejus vicario hominium reddidit baro de Mercorio eodem anno. Testis nominatur in charta juramenti fidelitatis 4 Qua fotte causa molesta plurima pafiiiscst a fuis, & a pro* prio iratre, Quem dicit non legitime natum.Dc his conqueritur m epistola ad Ludo vicum regem VII. qux exstat tomo 4. collectionis Qucncrani histork. Franciar p. 6ji. Vide etiam p. 6884 aliam ejusdem ad hunc regem epistolam. In schedis R. P.Andrcx a S. Nicolao Carmclitat, quas ex archivis episcopalibus descnpfitj legimus eum cognomen habuistc d ? CauorIt ; fratrem vero iphiiS fuistc dominum de Turncllo, qui fratri bellum movit ob castrum de Capione ab ipfo ædifkatum ecclefiz sumnbus. Castrum hoc expugnavit dominus de Turnclio, cepitque episcopum quim captivitate Vitam claufit. b Exstat inubulario abbati* Camponun-tonorum. Fiij