Haec pagina emendata est
735Marte gravi. sic ille: et divi dicta probarunt,
Laudaruntque hilares. ergo furor acrior omnes
Quam prius incendit[1], pugnamque lacessere visae
Illa luce deae dîque omnes; aspera monstra
Terrigenum, et nati Saturno, quotquot et atro
740Iupiter ex Erebo dias emisit in auras,
Robustique acresque, infracto ac robore firmi.
Centum horum ex humeris surgebant brachia, et alte
Stabant quinquaginta hirto capita ardua collo
Membra super durata. hi tum Titanibus acri
745Oppositi in pugna validis torquere lacertis
Grandia certabant avulsi fragmina montis.
Hinc autem horrisona Titanes voce phalangas
Firmabant alacres, manibusque et pectore freti
Durum Martis opus multa virtute ciebant
- ↑ 737 Quam prius incendit etc. Iupiter sibi adiuncto hoc auxilio acrior cum Titanibus Saturnoque congreditur, ipse ex Olympo profectus, Saturnus ex Othry, qui Phthiotidem a meridie claudit. Id placuit animadvertere, ne quis incautius crederet, copias Iovis in ipso Olympo directas pugnasse cum Titanibus longe dissitis, in monte Othry nimirum quemadmodum videtur Hesiodus voluisse nobis persuadere, ut maior credo appareret miraculi vis. Huius autem pugnae descriptio plane Homerica est, plena scilicet evidentiae ac dignitatis, quamvis desint illi montes superimpositi a Titanibus, quos et Homerus in Odyssea, et Virgilius in Georgicis, et alii passim commemorant poëtae, irridetque salse Lucianus sub Mercurii persona Charontem alloquentis in dialogo, qui inscribitur Χάρων, ἢ Ἐπισκοποῦντες.
