Haec pagina emendata est
Elatum, ditatque inopem, ditemque fatigat;
Erigit et curvum facile, curvatque superbum
10Iupiter altisono residens in vertice Olympi.
Audi o cuncta videns, cuncta et pater optime noscens
Vota hominum, sanctoque tuens[1] tu numine iura
Dirige, ego fratrem dum Persen vera monebo.
Non unum[2] in terris litis genus, una nec acris
15Pugna animi, sed enim duplex est: altera laude,
Altera digna probris, hominumque ardentia corda
Vtraque diversis certatim viribus urget.
Haec etenim bellumque malum et feralia caedis
Damna fovet crudelis: eam non ullus amore
20Dignatur, certa sed tantum lege coacti
- ↑ 12 ...sanctoque tuens etc. Vt a iudicibus serventur iura, recte quidem poëta a love postulat, non enim id in poëtae potestate: quod ad ipsum attinet, est veritatem dicere, idque se facturum pollicetur fratrem exhortans ad eamdem amplectendam. Ceterum scio adversari hanc interpretationem Danieli Heinsio, cui, re melius expensa, etiam Graevius assentitur; mihi tamen communior placet sententia.
- ↑ 14 Non unum etc. Duo contentionum genera esse docet poëta, quorum alterum dignum etiam sapientis laude, alterum vero vituperandum. Primum homines ad honestam aemulationem excitat, torporemque luem animorum acerbissimam excutit; secundum malam quamdam in nobis invidentiam creat, aliorumque inimicos nos facit, non ut eodem modo nobis sit bene, sed iis ut male sit, contra excitans. Duo exempla afferuntur: primum ad bonam contentionem referendum; alterum ad pravam videtur.
