Haec pagina emendata est
Vestra mares; nam deinde gravis vos poena sequetur.
Obvius accensas ubi sacra ardere per aras
Videris, arcanos metuas reprendere ritus;
930Haec etiam indignans odit deus. aequor in altum
Seu properet fluvius[1], seu fons argenteus undis
Murmuret, ingrato foedare ah parce veneno
Exonerans te nempe gravem. quid talia prosint
Ausa, quid immundo lymphas corrumpere coeno?
935In primis moneo[2] vitare nocentia famae
Murmura: fama mala est, facile se tollit ab imo
In sublime levis ; ferre illam et ponere durum est:
Nec perit ulla, homines quam multi spargere certant
Vndique vulgantes; quaedam est dea nempe vel ipsa.
940Interea servans[3] labentes ordine luces
- ↑ 931 Seu properet fluvius etc. Proclus ait, Plutarchum hosce versus delendos censuisse. Atqui fortasse saniores, quam alii multi, quum possit aliqua probabilis afferri caussa, cur id faciendum vetet poëta, praesertim si fluvii sint aut fontes, ubi incolae aquantur.
- ↑ 935 In primis moneo etc. Malam esse hominibus vitandam famam, omnes norunt; at in eamdem recta etiam facientes et quae a nobis virtus postulat, exsequentes incurrimus. Hinc illud Virgilianum: Fama malum quo non aliud mortalibus ullum etc.
- ↑ 940 Interea servans etc. Vltima carminis huiusce pars de dierum doctrina, quam licet aliqui ab hactenus dictis separent, ego tamen continuandam arbitror, quum totum poëma sit Opera et Dies. Sed haec omnia superstitiosis astrologis et philoseleniacis fortasse donanda philosophis, quibus in tanta etiam philosophiae luce haec nostra aeras ipsa non prorsus caret.
