loris ut julus juglandis. verum quinque aut ſex digitos craſſus: videturque quali compoſitus cx quadratis genmis. quarum quælibet in medio nunctum habet brunnum ſubſequente rempore hæ genimæ prodeunt (etiam plant erulſa & in cubiculo appenſa) & cum prodicrunt ad tertium digiti partem. ſunt elegantis brunni coloris, dehinc amplius lx produnt & reliqua ſui parte ſunt coloris eximie inc.rnari. cum paululo brunno ſuperius. Fructus ita inreger cum prodiit. tribus ſubtiliſſimis filis quaſi pilis appendet: interius autem habet pulpam candidum & nuc leum in medio.
 |
Imago hoc loco in textu apparere debet, vide Normas imaginum. Si eam praebere potes, vide Auxilium:Imagines addendae pro instructionibus onerandis. |
Micambe Angolenſibus, (& ut videtur ex Africa in Braſiliam tranſlata) in pedalem circiter altitudinem aſſurgit caule tereti. contorto. quem circumdunt ſoliola paryula. & hinc inde ramuli circiter duos digitos longi. quorum ſinguli ſuſtinent floſculos ex albo ſubluteos: ſequuntur dcin ſiliquæ incurratæ, obrotunda. teneræ. in quibus multum ſominis nigri. r0. tundi. maloris quam papareris. uſurpatur a Nigritis in cibis.
Annotatio. Miſſum nobis huius Ilantæ ſomẽ ẽ Braſilia aliquoties, nomine A ambe A Angol quod & feliciter pullulavit. & preſertim eſtate huiius anni C I C xLvI. M non modo ſolia & caulem produxit, ſed & floruit liberalitor & ſernen tulit. quod ta men a lexiſſimo frigote, initio Octobris, cum U ipſa planta corruptum fuit. Eſt autem elegan tiſſima planta. foliis ſimilibus pentaphyllo. floſculis ſingularis conformationis ſed minutis admodum: ſiliquis contortis: ſed cum in eo eſſem ut igonem fitri curarem. præter ¶ cxpectationem periit.
Tareroqvi Btaſilienſibus. Matapuſto Luſitanis. ſpecies ¶ſt Payomiriobæ ciuſdem figura & eadem radice. caule. raimis: flore quoque eodem ſed patilum minori, eadem diſpoſitione follorum & ciuidem coloris. differt tamen foliorum figura: nam huius ſunt digitum aut paulo plus longa. figuræ ουalis. Ad exortum ſuum anguſtiora. ſuperius viridia inferius nonnihil ingana ηεrνο ſocundum longitudinem & renis obliquis prædita. Toſt ſolis occaſum folia ſua componit & quaſi Q marooſſit. mane iterum explicat. Semen rotundum. nigrum. minurum & multum dixerſum a ſemine Payomĩtiobæ.
Annotatio. Et huius plantæ ſemon ſæpius e Braſilia ad nos delatum. ſed non tam feliciter pullulavit quam payomiriobæ. ut differentias hatum plantarum non Iicuerit Iiquido obſeryare.
|
|
Imago hoc loco in textu apparere debet, vide Normas imaginum. Si eam praebere potes, vide Auxilium:Imagines addendae pro instructionibus onerandis. |
Ivapecanga Braſilienſi. bus. Sarcapar illa Hiſpanis. Caule ſarmentoſo, lignoſo. lento. vi ridi ſerpit, acultos ſeu ſpinas hinc inde habento acutas. Folia ſolitaria, quinquę. ſe x. rel etiam duodecim digitos longa. cxterius aCuiminata & trεs quatuor alit T quirque digitos lata, ubi latiſſimain quibus tres nerri inſigni. tet conſpicni ſecundum longitri. dinem tehdunt tranſperſim autem multas mInutas venulas habot vario flexũ diſcurrentes. extorius dilute, interius virent ſaturate. Ad bi quemlibet cuiuſlibet foli pedicuIum (qui brevior) dnæ clariculæ prodeunt lentæ. longæ, quibus alijs plantis ſe firmiter annectit,
