Jump to content

Pagina:Historia Naturalis Brasiliae (1648).pdf/169

E Wikisource
Haec pagina nondum emendata est

folia ſibi inricem apponuntur. phaſcolorum more. oblonga nimirum tre aut quil̓uor digit. neryο & venis obliquis prædita. ſupcrius ſaturate viridia. inferſus albicantia & ſubtiliſſima lanugine ad tactum ſericum xquantia. In pediculo tres quatuorve digit. longo. qui ſuperius in plures breriores dividitur. pro. yEniunt flores quatuordecim aut ſedecim juxta ſe. calicibus inſiſtentes inſtar ſiliquarum piſi: figura floris eſt quã ſi duæ ſiliquæ piſi apertæ. una alteri inſerta eſſent: nam quinque foliis coriſtat flos quilibet. quorum quatuor duos digit. ſingula longa. quintum unum digit. ſine odore, coloris flayi. in medio ſtamen fiſtuloſum pallidum, ſuperius multipliciter diuiſum in fila. quo rum quodliber apigem liubet fuſcum. Flores ſequuntur ſiliquæ. ſpithamam longæ aut etiam longiores. tres digitos cirgiter lata. cxterius rugoſæ. ut pote ſetis pungentibus. ruilis., præditæ. quæ non ſolum adhærent & pungunt. ſed etiam puſtulas ardentes excitant, quæ vix octiduo ſanantur & inſignom excitant pruritum: ſiliquæ maturæ ex e terius nigreſcunt & aperiunt ſe atque diſſiliunt: interior earum ſuperficies eſt inſtar matris perlarum. alba. ſplendida & quaſi polita: in qualibet continentur ut plurimum tres phaſcoli orbi ſ I culares. Compreſſi, coloris Iuridi, cum ſomilunari macula nigra in uno latere. maiores verticello. Floret plerumque menſe Iunio & Iulio. Erictus cum ſiliquis conyenit cum anagyride Car. Cluſũ Kar. Plantar. Hiſtor. pag. 93. AοTμτ1ο. Fallitur Auctor quod judicet cum fructu A nagyridis conrenite. ut ex comparatione liquido apparet. Mominit antem huius fructus Cluſius Lib. 11 Exοrισοτu εηρ. xι. & ſcribit ſe lobos recentes ac cepiſſe Pernambuco Haconna appellatione inſignitos ſeque phaſcolos terræ commiſiſſe quorum unus rantummodo germinarerit. in binorum gubitorum altitudinem excreyerit: ſed, inquit. quum ſerius germinaſſet. ad frugem peryenire non potuit & præmatuta hycins corrupit antequam ullum Eloris etiam rudimentum dare poſſet. T I5 Herba hæc (επηοιεη δηεοτ ηον μdſετιρνι humi ſerpit caule cayo. qui hinc inde folia obtinet in longis pediculis poſita, cordis figura atque Smilacis æmula. Flos albus. magnus. inſtar orbis menſarii minoris. uno tenui folio conſtans. in quinque angulos exp. inio. ſubiſfrata pallida ſtella quinquangulari. Sinc odore eſt. nec lactoſcit hæc planta. I εμ η (gu am uffor non nominat) longe ſerpit caule ſuo ſarmentoſo. cinereo. paulum piloſo qui duorum circiter digitorum interyallo folium habet breri pediculo inſidens. quaruor plus minuſte digitos Inngum, figuræ cylindracex, neryo ſecundum longitudinem & venis aliquot obliquis conſpicuum, pallide viridis coloris. Trone quodlibet autem folium exoritur breior pediculus. ſuſfinens tria foliola figura cordis. quibus inſidet flos campanũlæ figura. albus. & in medio ſex ſtamina alba habens, apicibus umbræ coloris. Nigritx Angolenſes hic veſcuntur follis & floribus. Iη Aτι Braſilienſibus. planta caule ſarmentoſo. exterins cιnετεο, interius viridi, ſpongioſo. longe humi ſerpit, aut aliis plantis ſe impligat. Folia ſomper fert bina in ſuis podiculis ſibi oppoſita, figura cordis quando retuſtiora. oblonga cum juniora, mollia ſubbitſuta exterius