anguloſus ac nodoſus in ſeſquipedalem altitudinem: ad ſingulos autem nodos duo naſcuntur folia ſibi oppoſita, ſeſiuidigitum longa. per latera in medictare exteriore ſerrata, & ad eoſdem quoque ramuli dug exeunt ſibi oppoſiti. cum ſimilibus folis ad nodos oppoſitis. ſed non ſolum duobus. ſed tribus aut quatuor folis minoribus ſemper iunctis: & in hileẽ ramulis ad nodos etiam multi podiculi, breyes. quatuor ut plurimum ad quemlibet nodum, quorum quilibet habet capitulum rotundum, cum parra prominentia inſtar cuſpidis aciculæ. quod le aperiens protrudit floſculum lafteſcentis coloris. quatuor foliolis conſtantem. habet que in medio multa parra ſtaminula erecte ſtantia, quæ repræſentant plumum, ita ut floſculus quali plumatus appargar. I c y l xl τη Is In ipſis aquis ad ripas naſcitur. & in duorum aut trium pe dlim alſurgit altitudinem caulis illius angulatus, ſtrianis. nodoſus. multos habens ramos & in quoſibet ramulos alternatim poſitos, qui ſolia itidem alternatim poſita habent, tres aut quãtuor digitos longa. in octo vel noyem anguſta & acuminata foliola diſfeta, ita ur cornua cer. vina pene referant: coloris dilute viridis. ſapore apium teferentia. Folia autem in tamiſlis Exteriora ſunt minora interioribus. Fert flores, ſed illos non inyenio ab Auctore deſcriptos. Mυλου ηι Braſilienſibus Herba, in podalem aut bipedalem altitudinam adſurgit, caule quallrato aut ſtriato. ex viridi ruffeſcente. & piloſo. Ninc inde enaſcuntur ramuli primo quiſi caulem amplectentes ⁊ foliolis anguſtis, acumina tis ſtipatimox habent nodum ac trium vel quatuor digitorum longitudine extenduntur, continetq quilibet rarnulus quatuor folia. duo ſemper ſibi oppoſita. paulo plus quam duos digitos longa, ſeſquidigitum lata. ſuperne læte viridia, inſtat trifolii. infernę paulum canoſgentia. ηετυα coηſpicus & ſubtilibus veniũlis quaſi parallelis dotata, raris quoque pilis reſtita. Ad cxortum ramulorum qui folia perunt prodit pediculus ſeſquiligitum circiter lorigus, tenuis. floſculum gerens flarum E per oras rubentem, duobus foliolis conſtantom moro igiorum aut tifolii. Radix illius haud Ionga. tenuis. cuntoria. filamentoſa, cui adniſcuntur ſolliculi ex albicante gryſci, figura minimæ cucurbitæ. oblongæ. magnitudine Nyrobalani, fragiles quilibet autom continet in ſe duos nuclcos. pelligula ſaturate purpurea reſtitos. carne intus alba. olcaginoſa, ſapore piſtaceorum. qui comẽdintur cocti & inter bellaria apponuntur. Nultum tamen comneſti capitis dolores cauſare aiurit. Fructũ integro quaſſato nũclei intus ſtrepunt. Confer Nonard. cap. Ix. Anchic Peruyianis, Tiſpanis ibi λιηι νocatur, uti traditum lib. x. cap. z Deſcriptionis Americæ. C 4I. X VII I. Caragnta εν εταα Baboſa. Herba innominata caule Portulacæ. AGyAτ ¶ Iraſilienſibus. Eτημ βbε Luſitanis. Aloe Latinis. Ladice cum Alo mnericana Dodonei, ſolis cum rulgari cοηεηιt. Nimitum ε⁊ radice craſſa. brcνι. aſſurgunt folia viginti aut plura, craſſa. ſueculenta. acuminat a. utroquẽ latere dentata ſtu ſpint ſaunum vel etium duos pedes longa pallide viridia, atque hinc inde gryſco colore maculata. Intet folia prodit caulis. tres aut quatuor pedes altus, in duos ramos diriſus, quorum quilibet
