tentia harum plantarum bene eſt obſetyanda, cum alioquin folis & quibuſdam alijs notis intet ſe cοηyeniant. H ε κ ε εηjνι ηθ men Auſtor uen prodi) caule Portulacæ tereti. εεnigularo. ruffohumi ſerpit & quibuſdam fibris ſe firmat in terra: ad quodlibet autom genigulum quinque aut ſex folia appoſita ſigura foliorum Larendulæ verunta. men craſſa & ſuc culenta ut Portulaxa. InA ter folia in ſingulari nediculo ſert floſculũ dilute purpureũ. quinque ſoliolis conſtantem deorſum incurratis & multis ciuſdem coloris ſtaminulis in ogrbem diſpoſitis. quæ in medio adhuc ſtamen virite ουale continent. R adices hic inde unigas agit. pennam anſerinam craſſis. innumerabilibus ſubtiliſſimis filamentis circumdatas. & caule ſerpente ſibræ ex illo variis locis prodeuntes ſe terræ infigunt. C A y. II X. Quic daric ſpecier. VIIA Btaſilienſibus. Luſitanis Pimentaꝫ multæ dantur illius ſpecies, ut plurimum figura fructus differentes. cum in cæteris fire Conyghiant. Prima vocatur Limenia Malagnena (quam de Angola primum veniſſe dicunt) quam Braſiſienſes vocant Quijaqui. in arbuſculæ formam & trium aut quatuor podum altitudinem aſſurgit. caule lignoſo. qui varie in multos expanditur ramos, qui habent oppoſita folia. vel in pediculo alicuius foli rurſus duo oppoſita foliola: quodlibet folium habet ſuum pediculum tonuem. longius culum. cſtque figuræ oblong, acuminatum. nerro & venis obliquis præditum. All exortum foliorum in pedigulis longis. duobus. tribus vel quatuor inuta ſe poſitis naſcun tur floſculi ingdori. quinque foliolis conſtantes. coloris ex albo pallidi, habentque in medio totidem ſtaminula ε cinereo cæruloſcentia. Sequitur fructus cylindrico pyramidalis, craſſitio muiuris chorda violæ, coloris ωοεειnει. quando maturuit. interius granulis obrotundis compreſſis refertus, acerrimi ſaporis, & cæreris ſpeciebus aerior multo. οηοιισ. Nc quis erret alia longe eſt plarm ab ea quæ fert notiſſimum arcima Malaguet. ta quod Relgæ noſtri vocant Grayn. quod ex Africa affertur, nam neque ſemen ne quε planta ullo mollo conyeniunt. ſiquidem Malaguert ſemen naſcitur in lobis pene ad modum Ircos. & ſolia dicitur habere ſimilia Gladiolo. Secunda ſpecies vocatura Braſilienſibus Quιρα tumari: eadem figura cum prima ſpecio creſcit. rerum folia ſunt paulo maiora & ſolitarie poſta nec flos differt. aut figura fructus. niſi quod miior ſit & craſſior. & magis ſaturate rubens. Tertia ſpecies rogatur a Traſilienſibus μηινιιρησ. Luſitanis pimenta rõtunda: magnitu. dinc eſt fructus ccraſi noſtraris ac idi. coloris rubri. Reperitur & alia huius ſpecios quæ in hoc tantum differt. quod fructus vix dimidiæ ſit magnitudinis. haud maior nucleo ceraſino. dilut iuſque rubet vel etiam flayoſcit. Quarta ſpecies Braſilienſibus dicitur μηίγι νει. Luſitanis Timenta grande ſeu Fιmεηιθι quæ folia habet arguſtiora & longiora quam lecund. & fructum tros digitos longum cylindra. ceum. acuminatum. dibrum. cum maturuit. Alia invenitur eius ſpecies. cuius fructus ſe loorſum incurrare ſolet inſtar unci. Braſilienſes hæc pimenta conterunt cum ſale. & mixturam illam vocant Iη quita camque uſurpant ad cibos inter manducaniηm ut nos ſalem. Optima eſt ac bene ſapit. Eandem quoque miſcent eum farinha & piſcibus coctis. exemtis ſpinis. ac minturam illam appellant Pira. quινα. quam uſurpant iter fagientes. Bene ſapit & durat ad alĩquot dies. NNOTATIo. Huius plantæ Iconem non damus. quia apud Botanicos obyia eff. &
