P
Ino Braſilienſibus; Vrticæ Vrentis ſpecies, Ex radice parva filamentofa, in octo aut novem pedum adſurgit altitudinem, caule ſtriato, aliquantulum piloſo, & craſſo: Folia _BHL289141_(cropped).jpg)
habet hinc inde poſita, ſolitatia vel duo juxta ſe invicem: quorum quodlibet innititur pediculo ſeſquipedem longo aut etiam longiori, ex albo paulum rufeſcenti. Folia autem urticæ noſtrati ſimilia, magna, in ambitu dentata, triangularibus dentibus, & raris pilis prædita. Fert ſuperius racematim plures flosculos plane parvulos, candidi coloris longo pediculo infidentes. Quale autem ſemen ferat ab Auctore noſtro annotatum non inveni.
Paco Caatinga Braſilienſibus: vulgo Cana do mato id eſt ſilveſtris; caulem habet arundinaceum, digitalis craſſitudinis, rotundum, & intus continentem ſucculentam medullam ſubdulcis ſaporis, conſiſtentia fere ut Canna ſaccharifera: Hunc porro ambiunt ſine pediculis hinc inde folia ſolida, ſeptem, octo vel novem digitos longa, circiter tres lata, ubi latiſſima, interdum & majora, figura linguæ, in medio nervo ſecundum longitudinem, nullis ſecundum latitudinem venis, ſed ſubtiliſſimis lineis oblique diſcurrentibus ut in foliis Meeru: ſuntque ſuperius glabra & dilute viridia, inferius molli hirtutie prædita & ſubalbicantia. In ſummitate caulis provenit conus (ut in pinu) octo aut novem digitos longus, in faſtigio paulo acutior, ſquamis præditus ut conus pinus, quæ in prominentibus _BHL289141_(cropped).jpg)
extremitatibus aurei ſunt coloris, in partibus ubi ſibi invicem incumbunt miniati. Succeſſu autem tẽporis ſquamæ illæ ab ſe invicem dilatantur & ſub quaque apparet flosculus canus, inſtar alveoli apiarii, dilute purpuraſcentis coloris: ſub flosculo vero cuticula eſt albeſcens, rotundum ſacculum præbens, & quæ libet continens viginti quatuor aut plura grana feminis nigri ſplendentis, magnitudine feminis ceparum, multangularis, ſuntque grana albis filamentis quaſi lineis involuta & illis adhærent. Caulis hujus plantæ maſticatus detrahit humores è capite, calefacit inſuper; & frangit calculos uſurpatus. Vulgo maſticatur contra Gonorrheam (quam Luſitani vocant Eſquentamento) atque eſt inſigne remedium; nimirum frequenter de die maſticanda arundo, ſucus deglutendus: curat circiter octo diebus ſine ullo alio medicamento adhibito.
Reperitur & alia ſpecies præcedenti ſimilis, excepto quod folia inferius non ſunt hirtuta, ſed lævia ut ſuperne & flosculi ſint rubri.
Sicuti & alia ſpecies, hoc tantum habens peculiare, quod conus conſtat floribus cæruleis, qui ſinguli quatuor habent folia.
Paco Seroca Braſilienſibus dicta planta, in ſex, ſeptemve pedum aſſurgit altitudi-
