tulaca more ſcrꝑit & hinc inde fibras in terram dimittens radices agit. partim quoque ſe cri git. Expariditur rarie in multos ramulos genigula ros. binos ſibi ubique qppoſitos. in iiſque haber ad ſingul a genicula bina ſolia oppoſita. interdum eriam plura. inx qua lis magnitudinis: in extremitate autem ramulorum quin que ſex. ſeptem folia ſibi in vicem appoſita oblonga, ſi. gura Cordis in ambitu lexiter ſerrata. interdum & lacinia. ta. di lute viridin. In cxtre. mitate quoque ramulorum chaſcuntur flores ſolitarii magnitudine cer aſi maioris aut minoris. conſtantes ſolo umbelico. rotundo & craſſo flayo, ſine follis. Semen in umbelico. fuſeo per maturitatom, oyalis figur, plane compreſſim ex fuſco gryſci coloris ſplendentis. Radix denique ſilamentoſa, tenera, alba. Folia maſticata linguam pungunt inſtar Sinapi ſcu Naſturrii. Hec horha præſtantiſſimum eſt remedium contra quæ cuηqηε yεnonata animalia. ſi unciæ ſemis pondere ẽ vino bibatur: vel ſi decoctum illius ſumatur cum media parte virii. Contra ventriguli & inteſtiuorum frigiditatem cx pitui. ta ortam etiam apprime valet. Folia vel ſemen aſfricatum Rubonis dorſo, quanto cius illum ongeat. Solet hæc herba cum piſcibus coqui & oprĩme conygnit. P quam ⁊ucior non nominat in ſeſquipẽda lem ſere altitudinem aſſurgit. caule lignoſo, rotundo, cinerei coloris: qui ad ſemipedem fere ſupra terram in duas partes diſpelcitur ſeu ramos magnos. atque hi iterum in minores ramulos. ita ut pæne cꝑregiæ Irbuſculæ figuram referat. Folia illius ſunt Grobi foliis figura ſimilia. ſemper tria ad modum Phaſcolorum iuxta ſe poſita, tenuia. non ſerrata. ſod lexiter hirſuta. Fert floſculos. quos ſequuntur quatuor aut quinque capſulæ iuxta ſe in orbem poſitæ: quibus continentur rotidem grana ſeminis. ſuæ cuticulæ incluſa. roturida. nigra, ſed punctulis ſeu tuberculis ſubrilibis inſignita, ab uno deniqꝫ latere videtur quaſi particula aliqua abſciſſa eſſet, atque ibidem albicat. C C I. I X I V. Innominata diu. Omenapo Teima. Corrpoluulus marimũ. Pararo. Cara Inanbũ. Mandatia. Caaponga. Caadapia. hæc (ciijm nomen ab ductore non proditurex radicẽ orali nũcis avellana magnitudine, inferiori parte filamentoſa, cmittit caulem rectum. obſcure brunnum & piloſum,
