gitos ſongus eſt, pennam olorinam circiter exiſſus, ſemen ſerens oblongum. ſuſcum. ꝗdo ris ralde fortis iniſt r zinriberis. Lignum caudicis intus eſt ſpongioſum. Radices habet ſeꝝ. ſeptom aut eriam octo rectas. pennam anſgrinam ſcτιης craſſas. intus albicanios. lentas. filamento. ſas. odoro & ſapore itidem inſtar zimriberis. At buſcula nobilis & quanti vis pretii.
 |
Imago hoc loco in textu apparere debet, vide Normas imaginum. Si eam praebere potes, vide Auxilium:Imagines addendae pro instructionibus onerandis. |
Pitoma Braſilienſibus dicta: Arbor grandis & ramoſa, cortice gryſeo, coryli noſtratis cortici haud abſimili. Folia fert inæqualis magnitudinis. quædam tres quatuor. quinque. quædam lex ſeptcin aut octo digitos longa pediculis brexibus inſidentia. quæ bina & bina libi inυiςεm ορρονηn. tur. ut & ramuli in ramis maioribus: hine ande tamen ſolium ſolitarium invenitur: ſunt autem folia oblonga, anterius acuminata, auris aſininæ fignra hte viridia ſuperius. ut Caiu folia. inferius yaululum pallida: neryo ſecundum longitudinom, renis oblique currentibus inordinats. quibuſdam ſibi invigem oppoſitis, quibuſdam non. Ad ipſum autem foliorum exortum etiam dus ramuli enaſcuntur oppoſiti (vel etiam unigus ſolitare poſitus) tros, quatuor vel quinque digitos longi. ſpicæ modo intotum numoroſis voſtiri floſculis quilibet floſculus inſidet ſuo podiculo breri. paryulus. in quatuor Crgnas ſectus. Ecuius medio novem ſtamina prodcunt, ſemidigitum loniga. craſſirie ſiIum ſeriecum æquantia, grecto ſtantia, apige tenuiꝫ podiculus iloris coloris eſt ielini, floſculus euſdem cum pauxillo rubro mixti. ſtamina croeci. apices rubicundi. Quælibet ſpiea florum non male reſert echinum illum piſtorum quo mactras ſuas purgare E farinam detergere ſolent. Fructum fert. nnum. quenquę ſuo podiculo innītentem. cllyptica figurg umbolico autem inſtar puncti eminente. cxterius coloris eſt obſcnte flayoſcentis. cortige carηεσ, coloris ſolido quidem ſud fragili, fere maioris craſſitici quam cortex eſt caſtaneæ: ſub hoc cortige latet panca pulpa albicans, conſiſtentiæ ut gelū in patina, ſaporis acidi grati & adſtringentis. quæ ſponte a corrige fracto ſe ſeparat & comeditur: continet denique in medio ſui nūcleum magnitudine caſtancæ. cllypticæ figuræ, cuticula ſua tectum flayeſcente: ipſe autem incarnati eſt coloris, in ſubſtanria albicans. & facile in duat partes æquales diviſibilis non eſt edulis, quippe ſaporis amari & adſtringentis.
|
|
Imago hoc loco in textu apparere debet, vide Normas imaginum. Si eam praebere potes, vide Auxilium:Imagines addendae pro instructionibus onerandis. |
Iamacarv Praſilienſibus. Arbor eſt mediocris magnitudinis, caudice tereti, gryſeo, & ſtellatis aculeis gryſeis armato: ſuperius autem habet ramos deorſum propendentes, quorum exordia ſunt longi proceſſus teretes ſtellatim aculeati ut Caudox. his ramis autem vorſus exteriora inſident folia Tunæ modo, oyalia. compreſſa. non tamen it craſſa ut Tun, in ambitu acucata aculeis ſingulatim poſitis. In ſuperficie utraque foliorum emiS Ient tubercula quædam: golor autom ramorum illorum & foliorum
eſt viridis. Fert florem (quem tamen ab Auctore deſcriptum non invernî) ſed ex icone quam dedi,. conjicio florem ex illis tuberculis enaſci & in
