G ε σ κ σ l k μησ σ κ 4 υ I 13 2 cuis tranſperſis: pediculus foli decerptus fundit aliquid lactei. Elores fert, quemque ſuo pe¬ diculo innitentem maghitudinē roſx. & foliis albis roſuceis conſfantem, ſuare rubentibus uhguibus: umbelico in medio qui conſtat globulo reſinoſo. flaro, magnitudine piſi: reſina illa clara eſt ut Terebinthina. glurinoſa, flaya, odoris tamon iniucundi: hunc circuindant multa ſtaminula rubra. arcte ſibi inyigem adhurentia. Florem ſequitur fructus. capſulæ inſi¬ dens fete ut glans: immaturus ſecundum longitudinem cοηειſus, multos ſeminum ordineꝫ continet, magnitudine & figitra ſominum mali. manſyerſim per longitudinem poſitorum quodlibet autεm ſειεη includitur pelliculæ ſuæ rubræ. atque alteri miniatæ pellicula invol¬ vitur. Caro fructus eſt flaya & ſuccum exſudat ſlarum. jucundo aſpectu.
Lignum huius arboris facile frangitur. & cortex licet craſſus ſponte ſe ſeparat a ligno. quodl continet in ſe medullam mollem, quæ facile extrahi poteſt, ita ut lignum remaneat inſtar ſiſtula
iliera ſpeciei, magna eſt arbor, cortico gryſco. in amplos ramos. leſe expandens: fert an¬ tem folia in frondes congeſta. oblonga, carinata ſimilia foliis Nureci, ſed non lanuginoſa¬ Fructus quoque huius arboris. globuli Iuſorii magnitudine, rotundus. maturus viridis erte¬ rius, intgrius rubeſcens. & multis granulis fici modo refertus, ſiccus, ſaporis haud manifeſti, ita ut comedatur quidem a quībuſdam, ſed nullius ſit prerii.
Cy κ υ yι C xIη ¶ Braſilienſibus (de quo tamen nomine ambigo) Arbor cortige fuſco. & inſtar Extulæ creſcens, folia habet oppoſita quinque vel ſeptem in uno ramulo. ſplendentia. acſiminata, non ſerrata, Betulæ foliis viriditate ſimilia. Florem fert. quem taιεη Aητατ nεν deſeripſit. Poſt flotem in interioribus ramulis proyeniunt folliculi. primum rirides. deindo tu¬ bicundi, magnitudine & figura piſtaccorum, qui quemadmodum & lignum ſpitant ꝯdorem fere ut Icica.
 |
Imago hoc loco in textu apparere debet, vide Normas imaginum. Si eam praebere potes, vide Auxilium:Imagines addendae pro instructionibus onerandis. |
Ibirvba Braſilienſibus. Arbor cortice, ligno & naſcendi modo Guajabæ ſimilis, ramos autem habet ut noſtra Ceraſus. Folia fert oblonga, duos aut tres digitos longa, membranacea, ſuperius ſaturate viridia, inferius pallida, uno nervo ſecundum longitudinem, nullis venis tranſverſis: duo ſemper ſibi invicem oppoſita, in ramorum quoqηε extromitare; duo quoque fructus ſibi opponuntur in ſuis pediculis prope oppoſita folia enati. Fert flores (quοs tamen Auctor non deſcripſit). Fructum autom fert in pediculis digitum longis, flavum ſen aurei coloris, magnitudine pruni, ſed rotundum & verius podiculum turbinatum, ac umbelicum habentem cavum, quem circumſtant quatuor foliola, tertiam partem digiti longa, ex viridi incarnata; inferius itidem ad pediculum duo foliola. Hæc & illa reliqua ex flore è quorum medio fructus exſurgit: cuticula tenui veſtitus & carne ſucculenta fulva, ſaporis acidiuſculi ac paulatim amaricantis, haud ingrati: odoris ſubdulcis & vinoſi. Continet lapidem (ſæpe duos in uno latere planos & conjunctos, cætera rōtundos) magnitudine ceraſini, rotundum, cortice tenui ſed duro veſtitum; qui continet intus nucleum album amaricantem. Similis eſt lapidi Vbapitanga, nec facile dignoſcuntur. Nucleus abjicitur, cætera commeduntur. Excellens eſt fructus & magna copia edi poteſt ſine noxa. Tranſplantatur per tuleas.
νμμμτμτν ε ιη ¶ Braſilienſibus. Arbor caudige recto aſſurgit, non craſſo, cοτείσσ eι. HErCO.
