ex ruffo ſubbrumi. In dextro latere capitis circa oculum ſuperne & inferne crocei coloris, in ſummitate iridem, reliqua parte ex croceo albicantis.
.jpg)
Roſtrum habet ſatis longum, exterius Aduncum, acutum, & ad medictatom uſque i capite cute obtectum ex ετοεςο σαrule ſcente. In medietate roſtri ſuperius narium ſoramen unum amplum tranſyerſim poſitum. extremitas roſtri. quæ cuto caret. eI alba. Oculos habet elegantes rubini fere colore. pupilla rotunda nigra palpebræ ſunt croceg: Iinguam carinatam. in ambitu denticulis acutis præditam. Fætet eius caro inſtar cadayeris: nam & cadaygribus veſeuntur. & in maximi copia ſtatim ad volant in Capitania Sirigippo & Flumine S. Franciſci. quando quis beſtiam aliquam mactat. Fœda ayis. ſemper magra. num. quam ſatura.
Annotatio. Fr. Timenes hanc candem ayem ita deſcribit: Avis, quam klexcani vocant τεάριlorι. ab alijs nationibus appellatur Aumagnitudine eſt aquilæ mediocris. aut εοrι. cuius ſpecies videtur eſſe ungues habet curyos & nigros, crura parda, roſtrum Tſittaci. & ad cundom modum factum, frontem pardum & ſine plumis, cum pilis pexis & nigris ſimili. bus cis qui naſcuntur in capitibus Rigritarum. Veſcuntur carnibus mortuis & ſtercore humanõ. Ignonim hactenis ubi nidificent. aut pullos excludant, licet frequentiſſima ſit avis in Nora Hiſpania: volat ſemper valde alte, & fundit de ſe grayem & horribilem fætorem inſtar coryorum: volant ſemper carerratim, & inſident arboribus. & iunctim gadayera depaſcuntur ſine ullo certamine, atque ita ſe ingurgitant ut vix ſe lerare poſſint ad volandum. & facile hinc capiantur, & quando cæteræ vident̉ aliquam non poſſe ic mopere, aduyant quantum poſſunt & dneunt ad aquam. nam ablutæ recuperant vires ad volandum. Aiunt plumaꝫ fuius avis crematas & in cinerem τεdactas. pilos ita tollere ut non renaſcantur, quod & ſtercori ſormicarum tribuitur & ſanguini reſpertilionum: cutis earum ſemiuſta. ſanat vulnera ſi applicetir. & ſimul caro comedatur, quæ etiam lolet prodeſſe iis qui luc venerea laborarit. uti affirmant multi Hiſpani. qui illas comederunt conſilio Nexicanorum. & ſanati ſunt, quod aliis remediis fruſtra tentarerant. Cor ficcatum ad Solem olet muſcum. Stercus illius ſiccatus & hauſtus. pondere unius dragmæ multum progeſt melancholicis. Dicunt Barbari, uibi ουa noſuerint nidum circumdare certis lapillis. qui franſpirabiles faciunt: ſed veriſimilior eſt opinio. pullos cxcludere ſub terra. & exinere paſcendos, & rurſus terra operire.
.jpg)
Tamatia Braſilienſibus; Avis Alaũdæ magnitudine ſcu Pici. Tota punctulata. & ya riegata maculis ut Turdus minor. Germanis vulgo Eίν Troſtel: in ventre albas habet pennas, maculis fuſcis: ſub gutture autem ſlayeſcit uti & circa collum.
Roſtrum habet longum rubrum ſuperius paululum fuſcum, cuius ſupe rior pars paulo longior quam inferior. Supra nares ſubtiles aliquor extant pennulæ inſtat pilorum.
In pedibus quatuor habet digitos unguibus aduncis. Caret cauda. Caput illius maius quam porporrio corporis requirat, uti & roſtrum.
Tamatia itidem Braſilienſibus dicta. avis aquatica, forſan gallina. Niſi roſtrum obtinet, magnitudine yaſſini aſu dorſo incurrato incedens aS collo incuryato. Caput habet ma gnum. oculos magnos nigros. prope exortum toſtri exiſtentes Loſtrum duos digitos longum, plus uno latum,
