et accuratiores habentur, [Nota marginalis:2. Suleiman ſzah exitus]historicis collegimus, tempestatibus ijs, quibus celebratiſsimus Tartarorum Princeps (d)Dzengiz(e)chan, non majorem solum Asiæ partem, quæ Persico parebat imperio, igne ferroque devastaſset, opulentissimam Chorasani regionis urbem Belch, solo æquaſset; et (f)Churzemi (g)Szahum regno pepuliſset, interemiſsetque; sed et omnes illarum regionum Principes, tum aſsiduis enervaſset incursionibus, tum adiutus civilibus illorum dissidijs, in diversa sparsiſset. (h)Sulejman ſzah filium Kyia chan (k)Oguzorum Tartarorum Principem, et Mereuſzam chan regionis dominum, qui cum nobilitate generis, et gloria majorum, suisque virtutibus reliquos suæ gentilis principes, facile antecelleret, anno Hegiræ iuxta Niſzrini chronologiam. 611[Nota marginalis:H: 661 / Chr: 1214], sumptis I. circiter millibus selectorum oguzianæ gentis Tartarorum, desertisque antiquis sedibus, Dzengizchani exemplo et fortunà incitatum, ad novas sedes quærendas, (l)Europam versus castra moviſse.
[Nota marginalis:3. Suleiman Armeniam suque profectus, à Tartaris repellitur]2. Hocce modo Sulejman Szah (m)Azerbedziam, quæ est regio Syriæ finitima, non minus felici, quam veloci paſsu ingreſsus, usque Ahlad, quæ est provincia, et civitas Armeniæ majoris, aut armorum vi, aut famæ celebritate obvia occupat cuncta. Cum vero Tartari Dzengiziani, inaudita ferocitate, atque sævitia omnia longe, lateque depopularentur, ac Azerbedzianum usque infesti perveniſsent, Sulejman ſzah vel fortiori pro tempore, cedens; vel suos prosperiori conservans fortunæ, coactus fuit gentem suam ex Asiæ minoris partibus recolligere,
