et accuratiores habentus, historicis collegimus, tempestatibus iis, quibus celebratissimus Tartarorum principes (d)Dzengizchan,(e) non maiorem solum Asiae partem, quæ Persico parebat imperio, igne ferroque devastasset, opulentissimam Chorasani regionis urbem Belch, solo æquasset; et (f)Churzemi (g)szahum regno pepulisset, interemissetque; sed et omnes illarum regionum principes, tum assiduis enervasset incursionibus, tum adiutus civilibus illorum dissidiis, in diverso sparsisset. (h)Suleiman szah filium kyia cham (k)Oguzorum Tartarorum principem, et Mereuszam Chan regionis dominum, qui cum nobilitate generis, et gloria maiorum, suisque virtutibus reliquos suæ gentilis principes, facile antecelleret, anno Hegiræ iuxta Niszrini chronologium. 611, sumptis l circiter millibus selectorum oguzianæ gentis Tartarorum, desertisque antiquis sedibus, Dzengizchani exemplo et fortuna incitatum, ad novas sedes quærendas, (l) Europam versus castra movisse.
3. Hocce modo Suleiman szah (m)Azerbedziam, quæ est regio Syriæ finitima, non minus felici, quam veloci passu ingressus, usque Ahlad, quæ est provincia, et civitas Armeniæ maioris, aut armorum vi, aut famæ celebritate obvia occupat cuncta. Cum vero Tartari Dzengiziani, inaudita ferocitate, atque sævitia omnia longe, lateque depopularentur, ac Azerbedzianum usque infesti pervenissent, Suleiman szah vel fortiori pro tempore, cedens; vel suos prosperiori conservans fortunæ, coactus fuit gentem suam ex Agis minoris partibus recolligere,
