INITIUM
46
XVII
MERCURIUS Mercurius.
Ubi sunt debeo
Servus.
lam
sunt omnes.
collect!
sunt.
manes, quos ad inferos ducere
illi
?
Vestes
illis
Ornamenta quoque ablata
ademptae Mihi
sunt.
spolia erunt.
Nondum
Mercurius.
Sed ubi sunt
Servus,
Ecce, in tenebris stant.
Mercurius.
Exi
Umbra.
Caesar
Mercurius.
nondum rex factus eram. Nunc tti progredere, puer.
tti,
?
qui a tergo fui.
et caesus
a
Quis
lates.
Interfectus
me
sum a
spectati sunt.
fuisti
Bruto,
?
quamquam
Cur volneratus
es
?
Titus.
Ego verberatus sum.
Eram
olim Titus.
Mercurius.
Verberatus es
Servus.
Ita; verberatus est ab Orbilio, quia ars gram-
Mercurius.
O puerum
Servus.
Non
?
matica neglecta
Ubi
est ille
vivit.
erat.
miserum
!
Itaque se
O
Vivitne adhuc
?
occidit.
crude! em Orbilium
!
?
Insanus factus est et furiosus quia
Titus se occidit, itaque ipse quoque se occidit. Cito a te spectatus te.
Mercurius.
Non
erit.
Ego ilium ducam ad
veniet etsi a te vocatus
O rem mirabilem
!
erit.
Ecce venit magister Orbilius.
Canit furiosus grammaticas aliquot nugas. Orbilius.
O
Quando a me ? Grammaticam artem a me ipso
Tite, Tite, ubi es
Nunquam
videberis
iterum Voce Passiva territus
Ecce, ipse recito
?
doceberis. eris.
