Subjiciant prælis, expreſſaque ſacchara purgent
Addenſentque igni: ſeu jam denſata repurgent.
Et niveo tandem cogant ſplendeſcere cultu.
Principio quæ terra ferat, quæ culta recuſet
Cannarum ſegetes, ante explorare memento,
Quam tua inexperto committas semina campo,
Nec magnus didiciſſe labor: nam gleba colore
Proditur ipſa ſuo. Cannis exit illa ferendis
Optima, tentanti quæ terga nigrantia paſſim
Præbuerit; tuto rubræ tu deinde ſecundas
Defer humo: ſterilem immixta damnabis arena.
Sed nigra, & ſabulo tibi ſicubi gleba tenaci
Subrubet, haud uſquam melius ſuccrevit arundo,
Et longa[1] explicuit nodos felicius haſta.
At cave, ſi propere, vel ſi prolixior æquo,
Luxuriante ſolo, ſeges exiit, ilicet omnem
Rem tibi confectam voto grateris inani.
Heu! male terra ferax vires tunc exerit, & ſe
Foetura in prima diffundit largius humor.
- ↑ Arundo ſaccharifera ubi pingue nacta eſt ſolum, calamo ſe erigit ſeptem pedes longo, & craſſis articulis minuſque crebris diſtincto. Sicubi (quod inferius innuit Poeta) ob ſoli luxuriem longior evadit, quo plus habet longitudinis, et eſt minus dulcis. conficiendoque ſaccharo minus idonea.