Tu ſine manſueſcat: ſine, vis deferveat illa,
Atque alio prius injecto fac ſemine, campus
Sylveſtre ingenium, & morem deponat agreſtem.
Ille impune tibi prius aut laſciviat herbis,
Aut milium ferat aut ſiliqua crepitante faſelum.
Hæc ad arundineas fuerint præludia meſſes
Ut brutæ frangat ſe prima ferocia terræ.
Et cicuri veniant canneta remiſſius arvo.
Indiciis poſtquam, dedimus quae plurima, ductus
Canniferæ ſegeti terram delegeris, omnes,
Agricola. in truncos validas molire ſecures:
Dejice inumbrantos ſylvas, arvoque futuro
Fac ſpatium, & cæſas rurſus concide minutim,
Lignorumque pyras paſſim exſtrue. Mox ubi ſoles
Lignea congeries paſſa eſt atque aruit igni,
Subde faces. Tractum non ſegnis Mulciber omnem
Purgabit. Siquid ſupereſt, cui flamma pepercit,
Collige: prægrandes torres, ſemuſtaque in unum
Robora compinges cumulum. rurſuſque jubebis
Ferre ignes. Si forte aliquis, modo cortice ſummo
Ambuſtus, vicit geminata incendia truncus,
Hunc ſine perflandum ventis. pluviiſque domandum
Pagina:Josephi Rodrigues de Mello De rusticis Brasiliae rebus Prudentii Amaralii De sacchari opificio carmen.pdf/183
Appearance
Haec pagina emendata est